[fiction] Let The Rain Fall 0/?

posted on 16 Sep 2013 19:46 by woohoney
 
 
 
 
 
 
 
 
รองเท้าสีแดงคู่เก่งเปรอะเปื้อนร่องรอยของการเดินทาง เขาชอบรองเท้าคู่นี้ เขาถึงใส่มันไปทุกที่ และใส่มันทุกวันจนไม่มีวันไหนที่มันจะได้พักทำความสะอาด ถึงจะเลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปบ้าง แต่มันก็เป็นรองเท้าที่เขาชอบที่สุดอยู่ดี เด็กชายตัวน้อยกับรองเท้าคู่โปรดหยุดยืนอยู่หน้าประตูบ้านหลังใหญ่ เขามักจะวิ่งอย่างมั่นใจขณะสวมใส่รองเท้าคู่นี้ แต่วันนี้เขาแทบไม่อยากก้าวเดิน เพราะในอ้อมแขนกำลังโอบอุ้มแมวตัวโตขนปุกปุย เส้นขนสีเทาเข้มแทรกผ่านนิ้วมือเล็กๆดูอ่อนนุ่ม เจ้าแมวตัวใหญ่อบอุ่น จนเขาไม่อยากปล่อยมันเลย
 

“เมี๊ยว” เสียงร้องเบาราวเสียงกระซิบ ร้องเรียกเขาเมื่อหกวันที่แล้ว ก่อนที่เจ้าทาโร่จะวิ่งมาหาเขา เขาตั้งชื่อมันว่าทาโร่ เป็นชื่อที่แว้บขึ้นมาในหัว ทันทีที่มันปรากฏตัวขึ้นมาเลยล่ะ เป็นความรู้สึกเหมือนพวกเขาคุ้นเคยกัน หรือรู้จักกันมาก่อนอะไรพวกนั้น


เขาไม่เคยมีสัตว์เลี้ยง และเขาก็ค่อนข้างตื่นเต้นตอนที่พาทาโร่กลับไปที่บ้าน เขาใช้ผ้าขนหนูเช็ดตัวที่มอมแมม สางเส้นขนที่จับเป็นก้อนของมันออก ทาโร่กินนมที่เขารินให้หมดถ้วยโตๆ ก่อนจะเริ่มนอนเลียตัวบนเตียงของเขาอย่างสบายใจราวกับจะบอกว่านี่คือบ้านของมันเอง ทาโร่เป็นแมวสีเทาเข้มทั้งตัว ดวงตาสีเหลืองสว่าง


“มาเป็นเพื่อนกันเถอะนะ” มันหันดวงตากลมโตของมันขึ้นมามองเขา ตอนนั้นเองที่เขารู้สึกได้ว่ามันกำลังตอบตกลง


 “เจ้านายของแกคงคิดถึงแกมาก” อูยองกระชับอ้อมกอด ในขณะที่เจ้าทาโร่เงยขึ้นมองราวกับว่ามันเข้าใจสิ่งที่เขาพูด หลังจากวันที่เขาเจอทาโร่ได้ไม่กี่วัน เขาก็เริ่มเห็นป้ายประกาศตามหาแมวหายถูกติดอยู่ทั่วไปหมด รูปของแมวตัวนั้นถูกถ่ายเอกสารเป็นภาพขาวดำ แต่เขาก็จำได้ในทันที ไม่ผิดแน่ล่ะ

 

“เอาละนะ” ตัดสินใจแน่วแน่ ก่อนจะกดกริ่ง

 

ใช้เวลาไม่นานก่อนประตูจะเลื่อนเปิดออก เด็กชายวัยรุ่นคนหนึ่งก็วิ่งออกมา เขาโตกว่าอูยองราวๆสักสี่ห้าปีได้ อูยองจำได้ว่าเขาเป็นรุ่นพี่ม.ปลายที่โรงเรียน ผิวขาวจัด ดวงตากลมโตที่ดูใจดี รูปร่างผอมสูงกว่าคนในวัยเดียวๆกัน

 

“ลูกเป็ด” เด็กหนุ่มคนนั้นร้องออกมาทันทีที่เห็นสิ่งที่อูยองอุ้มอยู่ นัยตากลมสะท้อนความโล่งใจหลังจากแบกรับความกังวลมาเป็นเวลานาน

 

อูยองกอดทาโร่แน่นขึ้น ทั้งๆที่เขาควรจะปล่อยมันคืนสู่เจ้าของ แต่ความรู้สึกของเขาตอนนี้ คือเขาอยากวิ่งหนี รองเท้าสีแดง ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว เมื่อเด็กชายอีกคนเดินเข้ามาใกล้ ทาโร่เป็นเพื่อนของเขา ถ้าเขาส่งคืนให้คนๆนี้ เขาก็จะไม่ได้เจอมันอีก อูยองเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่เล็กกลมใสมองเข้าไปในดวงตาของคนโตกว่า ก่อนที่จะเริ่มเบะ และในที่สุดก็ปล่อยโฮออกมา

 

“ผมรู้ว่าเจ้าทาโร่เป็นของพี่ แต่ว่า.. แต่ว่า.. ผมก็รักมันเหมือนกัน” เด็กชายแก้มอูมร้องสะอึกสะอื้น กอดเจ้าเหมียวขนปุยไม่ยอมปล่อย

 

“ทาโร่..” คนโตกว่าทวนคำอย่างประหลาดใจ ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ “นายหมายถึงเจ้าลูกเป็ด”

 

นิชคุณได้ลูกเป็ดมาเมื่อปีก่อน หลังจากอ้อนขอแม่มาตั้งแต่เด็ก จนเมื่ออายุครบสิบห้าปี แม่ถึงยอมเชื่อว่าเขาโตพอที่จะดูแลสัตว์เลี้ยงเองได้ ลูกแมวตัวน้อยเดินตามเขาต้อยๆ ราวกับลูกเป็ดเดินตามแม่เป็ด เป็นที่มาของชื่อที่ใครๆพากันเลิกคิ้วเมื่อได้ยิน จนเมื่ออาทิตย์ก่อนที่เขาไปเข้าค่าย กลับมาก็พบว่าลูกเป็ดที่กำลังโตเป็นหนุ่มแอบวิ่งหนีออกจากบ้านในช่วงที่เขาไม่อยู่ เขาออกตามหาไปทั่ว และติดป้ายประกาศตามที่ต่างๆ จนเด็กชายตัวเล็กอุ้มแมวที่ตัวเองเรียกว่าทาโร่มาร้องไห้อยู่หน้าบ้านเขา

 

“นี่ ไม่เอาสิ อย่าร้องนะ” นิชคุณย่อตัวลง เพื่อให้ใบหน้าเสมอกับคนตัวเล็ก ถึงเขาจะดีใจที่ได้เจอเจ้าลูกเป็ด แต่เขาก็ไม่ได้คาดคิดว่าคนที่เอามาคืนจะร้องไห้สะอึกสะอื้นใส่เขาอย่างนี้ “นายชื่ออะไร”

 

“อูยองครับ”

 

“อูยอง ฉันชื่อนิชคุณนะ”

 

“เมี๊ยว” ลูกเป็ดร้องขานรับเมื่อได้ยินเสียงอ่อนโยนของเจ้านายตัวเอง

 

“ว่าไง เจ้าตัวแสบ” นิชคุณลูบหัวเจ้าขนปุย “ดูเหมือนว่าแกจะมีเพื่อนใหม่นอกจากฉันแล้วนะ”

 

พวงหางแกว่งไปมาอย่างร่าเริง เหมือนว่าเจ้าเหมียวอยากจะเล่าเรื่องเพื่อนใหม่ให้เจ้านายฟัง ถ้าแมวพูดได้ คงได้ฟังเสียงมันคุยจ้อเข้าแล้วละมั้ง

 

“อูยอง เอาอย่างนี้มั้ย” อูยองเงยหน้าขึ้น ดวงตาบวมแดง นิชคุณยิ้มให้เด็กชายตัวน้อยอย่างอ่อนโยน “ถ้านายคิดถึงเจ้าลูกเป็ด นายมาเยี่ยมมันที่นี่ได้เลย ฉันว่ามันก็ชอบเล่นกับนายเหมือนกัน”

 

“จริงๆนะครับ ผมมาหามันได้จริงๆหรอครับ” อูยองยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดน้ำตา ก่อนจะรีบพูดอย่างตื่นเต้น

 

“อื้ม มาสิ เพื่อนของลูกเป็ด ก็ถือว่าเป็นเพื่อนของฉันเหมือนกัน” นิชคุณลูบหัวอูยองเบาๆ

 

 

 

อูยองอมยิ้มขณะลูบก้อนขนปุกปุยที่นอนอยู่บนตักมันส่งเสียงครางเบาๆแสดงความพอใจ เขากำลังนึกถึงเรื่องเมื่อห้าปีก่อน ที่ทำให้เขากับนิชคุณได้รู้จักกัน ตั้งแต่วันนั้น เขาก็แวะไปเล่นที่บ้านของนิชคุณแทบทุกวัน บ้านของพวกเขาไม่ได้ห่างกันมากนัก ใช้เวลาเดินไม่ถึงสิบนาทีเท่านั้น นิชคุณเป็นพี่ชายที่ใจดีกับเขาเสมอ เป็นผู้ชายที่อ่อนโยน ตลก มีสเน่ห์ และอบอุ่นที่สุดเท่าที่เขาเคยรู้จัก ช่วงเวลาหนึ่งปีกว่าๆก่อนที่นิชคุณจะย้ายไปเรียนต่อที่อเมริกาก็เพียงพอที่จะทำให้รู้สึกคุ้นชินจนเหมือนว่านิชคุณเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปซะแล้ว

 

“เจ้านายแกจะกลับมาแล้วนะทาโร่”

 

 

 

 

 

 

To be Continued...

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk: กำลังหัดเขียนฟิคนะคะ จะพยายามแต่งต่อนะคะ u.u

 

Comment

Comment:

Tweet

น่ารัก อูยองน่ารักอีกแล้ว ดูเป็นเด็กน่ารักมากๆเวลาอยู่กับพี่คุณแถมยังเลี้ยงแมวด้วย บทนี้น่ารักจริงๆน้าา ^^พี่คุณลับมาแล้วจะเป็นยังไง ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆค่ะ big smile big smile

#13 By anywoo.{ bizthc } on 2014-06-13 18:22

รู้จักมักจี่กันเพราะเจ้าเหมียวเป็นสื่อสินะ.....thanks

#12 By ponnee (58.9.158.114|58.9.158.114) on 2014-03-08 12:11

ลูกเป็ดดดดดดดดดดดดดดดด !!! >> เรียกหมาเป็ฯลูกเป็ด ไม่ใช่น้องคุณของพี่ ทำไม่ได้นะคะ 55
กรี๊ดดดดดด สลบบบบ เห็นน้องเรียมที่รักอัพฟิคยาวววว เป็นอะไรที่พี่รอมานานม๊ากก! ดีใจจังเล้ยยยยยย
สไตล์การเขียนน้องเรียมยังคงเป็นเอกลักษณ์ ค่อยๆเขียนถึงความผูกพันของสองคนนี้ งุงิครุคริ แล้วก็จะตามด้วยดราม่า! > ไม่ต้องมาหลอกแร๊ เตรียมทิชชู่เลยสินะ   แต่รู้ววว่าน้องยังไม่ม่าเร็วๆๆนี้หรอก คงให้คนอ่านฟินๆๆจิ้นๆๆกันไปก่อนสินะ อ่ะค่ะเคร๊
หนูยองเปิดตัวมากะรองเท้าแดงค่ะลูก แอบแรงแต่เด็กนะ 555 หรือน้องเรียมจะสืออะไร เอ๊ะ!
พี่รู้ววว่าตอนแรกเนี่ยล่ะ ที่น้องเรียมเขียนน่ะ มันเป็นเรื่องที่ต้องเกี่ยวกับตอนจบแน่น๊อนนน (น้องบอกยังไม่รู้ววเลยว่าจะจบยังไง!) แต่พี่เชื่ออออออ ประหนึ่งฟินค้างกับ Falling rose....
ว่าแต่นุ้งโฮมาอีกแล้วววว หวั่นใจจริงจริ้งง ให้ดราม่าใน triangle ยังไม่พ้อออใช่ม้ายย
อ่านไปแล้วเหมือนจะได้กลิ่นอาย 3 เรื่องนี้มาเล็กๆๆนะ Wedding,Falling ,triangle .. (อย่ามั่วเลยชั้น??)
เป็นกำลังใจให้นะคะน้องเรียม ขอบคุณที่เขียนฟิคยาวขึ้นมาอีกครั้ง คิดถึงฟิคหนูที่สุดเลยจ๊ะ ขอให้สมองโล่งเครืองคอมลื่นปรื้ดปร๊าดดดนะ big smile big smile

#11 By LeeLaYa on 2013-10-07 16:44

เริ่มเรื่องได้น่ารักเชียว คึคึ
อูยองรองเท้าแดง น่ารักกกกกกกก
พี่คุณเลี้ยงแมวชื่อเป็ดคือออออออ 5555555
น่ารักน่าเอ็นดูทั้งคนทั้งแมวเลย >_<
แต่เห็นเฮดละเหมือนจะดราม่า แต่เค้าชอบคุณอูโฮ แอร้ยยยย อยากรู้โฮจะมาไงนะ

#10 By Khunwoo (27.130.136.210) on 2013-09-27 16:21

ในที่สุดก็ได้จังหวะเม้นนนนน5555 อ่านตอนแรกๆนึกว่าเด็กชายรองเท้าแดงคือพี่คุณ ไปๆมาๆกลายเป็นปิยองน้อยซะงั้น #ทำไมชอบรองเท้าแดงล่ะหนู ชอบสีเดียวกับเนื้อคู่เลยน้า >< 
รอจุนโฮเปิดตัววว เห็นภาพแล้วนึกถึงเรื่อง   the triangle ในรวมเล่ม TvT สงสารเมน แต่จบได้โดนมากๆ ฉากเด็กร้องไห้แล้วพี่คุณปลอบนี่ เห็นภาพชัดเจน 5555 แล้วพี่คุณก็ให้เด็กมาที่บ้านได้ตามสิ่งที่พี่คุณควรทำ (?) 
รออ่านพาร์ทต่อไปอยู่นะคะ ฟิคน่ารัก สนุกด้วยยยย

#9 By mei (14.207.107.18) on 2013-09-20 19:30

ด้งน่ารักกกกก หนูน้อยรองเท้าแดง
บอกตรงๆแอบอยากสิงทาโร่หรือลูกเป็ด อิจฉาแมว อยากมีโมเม้นโดนแย่งบ้าง-/-555555
พี่คุณกลับมาหลังจากหายไป นี่จะยังจำน้องได้ป่าวหนอ ต้องจำน้องให้ได้นะ น้องออกจะน่ารักขนาดนี้ 55555
อยากรู้ว่าจุนโฮจะเป็นใคร จะรัก3เศร้าไหมเนี่ย ม่ายยน้าา ลุ้นๆๆ
สู้ๆค่า เป็นกำลังใจให้นะคะไรเตอร์ <3

#8 By bewery on 2013-09-18 22:48

>,,,,< อยากอ่านแนว คุณด้งโฮ มานานแย้วววว >,,,<
เปิดเข้ามาเจอปกแบบนี้ฟินตายเลยยยย~~~~~~~
รออ่านฟิคดีๆ จากพี่ไรท์เตอร์นะค่ะ ^__^ สู้ๆค่ะ
==========================
................. เดาไม่ถูกเลยยยย >,,,< ดราม่าขั้นหนักแน่ๆๆ T___T

#7 By Artmiiz (180.183.79.225) on 2013-09-18 11:38

ตกใจหมดเลยค่ะ เข้ามาเห็นหน้าบล็อกเปลี่ยนใหม่ นึกว่าฟิคเรื่องเก่าๆหายไปหมดแล้ว โล่งใจที่เลื่อนลงมายังเจออยู่
แต่ทำไมไรเตอร์ถึงบอกว่ากำลังหัดแต่งละคะ? หรือว่าอันนี้คือเรื่องแรกที่เคยเขียนไว้ เพราะไรเตอร์แต่งมาตั้งหลายเรื่องแล้วแถมยังสนุกทุกเรื่องเลย ภาษาก็สวยมาก เรื่องนี้ก็เหมือนกัน ถ้าอันนี้เป็นเรื่องแรกก็ถือว่าทำได้ดีมากๆเลย
แต่ว่าท่าทางจะเศร้า T^T ความจริงเราก็ชอบฟิคแนวเศร้า มันดูมีปมมีประเด็นต้องคลี่คลาย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะปวดตับเพราะสงสารคุณอู แงงงง แล้วเรื่องนี้จะเศร้ามากมั้ยคะ อย่าทำร้ายลูกไก่ตัวน้อยๆเลยน้า 55555

#6 By ~iii~ (101.108.152.102) on 2013-09-17 21:11

รู้สึกว่าเหมือนจะดราม่า....
เเค่ออกมาตอนเเรกก็น่าสนใจเเล้ว ล่ะคะว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป โอ๊ยอยากรู้มากๆเลยค่ะว่าพี่คุณกลับมาเเล้วจะเกิดอะไรขึ้นจุนโฮเกี่ยวอะไร กรี๊ดดดด

พี่คุณดูเป็นรุ่นพี่ที่ใจดีมากๆเลย อูยองก็ติดเจ้าลูกเป็ดจะไม่ยอมคืนเจ้าของเสียเเล้ว ก็ดูเเลกันมาได้พักนึงมันคงเกิดความผูกพันธ์นั่นเเหละ เเต่พี่คุณใจดีมากๆยอมให้อูยองมาเล่นกับลูกเป็ด  ได้จนสนิทกัน
 
จนพี่คุณไปเรียนต่อ ..เกิดอะไรขึ้นระหว่างรึเปล่าหรือต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น อยากรู้มากๆเลยค่ะ  

ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ จะรอตอนต่อไปค่ะ   

#5 By kinoomi on 2013-09-17 19:17

มาแต่งต่อเถอะนะคะ confused smile เรื่องนี้อบอุ่นมาก เป็นเรื่องที่ทั้งสองผูกพันธ์กันมาตั้งแต่เด็กๆ ชอบเรื่องแนวนี้อยู่แล้ว ไรต์สู้ๆค่ะ ^^

#4 By nck (115.87.67.10) on 2013-09-17 16:38

มาแต่งต่อนะค่ะ น่ารักมากเลยค่ะ
พี่ชายกะน้องแก้มป่องพร้อมกับเจ้าแมวน้อย

#3 By nong (180.183.133.77) on 2013-09-17 12:49

ไรท์คัมแบค surprised smile  เปิดเรื่องใหม่ Head เป็นคุณ จุนโฮ อูยอง นี่จะบอกใบ้อะไรกลายๆรึเปล่าเอ่ย
รออ่านตอนต่อไปนะคะ ว่าแต่พ่อมดน้อย จะยังมีตอนต่อไปรึเปล่าคะ

#2 By khundong (124.120.236.202) on 2013-09-16 22:45

รีบเขียนต่อนะคะ  เค้าชอบ เค้าอยากอ่านต่อแล้ว เด็กน้อยน่ารักน่าเอ็นดูกับเด็กหนุ่มผู้อ่อนโยน อบอุ่น แล้วก็ใจดี  เรื่องน่ารักจังเลยค่ะ ขนาดยังไม่อะไรนะเนี่ย  ว่าแต่ทำไมมีอีจุนโฮมาขั้นกลางอย่างนั้นล่ะคะ  อืม....สงสัย สงสัย

#1 By KhunHomie on 2013-09-16 21:40

Recommend