[SF] A little boy and The broken heart in a wooden box

posted on 24 Jun 2012 10:24 by woohoney in SweetKhunnie, WooHoney directory Fiction, Asian
 
A little boy and The broken heart in a wooden box
Pairing: KhunWoo
Genre: fantasy (may be)
Rate : PG
 
 

                ลมพัดกรูพาเอาละอองหิมะสีขาวให้โปรยลงมาเป็นแนวเฉียงพร้อมใบไม้แห้งที่ยังพอหลงเหลือบนต้นไม้ซึ่งยืนต้นอย่างหงิกงอในฤดูหนาว เด็กชายตัวน้อยกระชับเสื้อคลุมสีเทาของตัวเองซึ่งมีไซส์ใหญ่กว่าตัวเขาเองไปสองสามไซส์ ทำให้ใบหน้าที่ขมวดมุ่นหลุบไปในฮู้ดที่ตกลงมาปิดครึ่งหน้า เหลือให้เห็นเพียงแก้มกลมที่เป็นสีแดงเพราะอากาศเย็นจัด เขากอดกล่องไม้กล่องหนึ่งไว้แนบอก ขณะเดินฝ่าลมที่ยังคงพัดแรง คืนนี้ทั้งเมืองคงปกคลุมด้วยหิมะสีขาวโพลนหนาเป็นนิ้ว มันไม่ใช่แค่คืนที่หิมะตก แต่เป็นพายุหิมะ ไม่มีคนเดินอยู่ข้างนอกแล้วตอนนี้ ทุกคนหลบหลีกไปอยู่ในบ้านที่อุ่นสบายด้วยไฟจากเตาผิง เขาเร่งฝีเท้า เมื่อเห็นแสงไฟที่เปิดสว่างที่หน้าคูหาหนึ่งของตึกแถว มันเปิดสว่างเสมอ รอบกรอบแผ่นป้ายที่ติดไว้อย่างตรงเป๊ะเหนือประตูทางเข้าซึ่งเขียนว่า “ร้านรับซ่อม” เมื่อเดินเข้าไปใกล้ จะเห็นตัวหนังสือเล็กๆบนกระจกร้าน เขียนรายการสิ่งของที่ช่างซ่อมสามารถซ่อมได้ ซึ่งร่ายยาวตั้งแต่สากเบือยันเรือรบ

 

                เด็กชายจับที่ลูกบิดประตู และผลักให้เปิดออก เสียงกระดิ่งดังกรุ้งกริ้งกังวานใส เขาแทรกตัวเข้าไปอยู่ในร้านซึ่งเต็มไปด้วยข้าวของที่ดูเหมือนเป็นสิ่งที่ไม่มีคนต้องการอีกแล้ว แต่ทุกอย่างกลับใช้งานได้เป็นอย่างดี เครื่องเล่นแผ่นเสียงที่ดูจะเก่าแก่อันหนึ่งที่มุมห้องกำลังครวญเพลงออกมาเบาๆ ขับกล่อมเครื่องใช้ชิ้นอื่นๆที่วางเบียดเสียดจนใกล้เคียงกับคำว่ารกยุ่งเหยิง แต่กระนั้นบรรยากาศภายในก็ดูอุ่นสบายกว่าข้างนอกมากนัก อุ่นสบายพอที่จะเป็นที่พักพิงของเขาได้เลยทีเดียว เด็กชายเดินตรงไปที่เค้าต์เตอร์ที่มีกริ่งทองเหลืองอันหนึ่งวางอยู่ เขากดมันเบาๆ เงี่ยหูฟังเสียงกุกกักที่ดังมาจากประตูด้านหลังซึ่งเป็นส่วนเชื่อมต่อไปยังบริเวณด้านหลังร้าน ไม่นานหลังจากนั้นประตูก็เปิดออก ชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวเข้ามา สังเกตเห็นเขา และยิ้มให้

 

                “ผมได้ยินว่าคุณซ่อมได้ทุกอย่าง” เด็กชายเริ่มพูดก่อน

 

                “งั้นนายก็ได้ยินมาถูกแล้ว”

 

                เด็กชายวางกล่องไม้ลงบนเค้าต์เต้อร์

 

                “คุณซ่อมให้ผมได้มั้ย”

 

                ชายหนุ่มช่างซ่อมเลื่อนกล่องไม้นั้นมา มันเบา แต่ก็ดูเหมือนมีอะไรขยับอยู่ภายในอย่างแผ่วเบา แผ่วเบาเหลือเกิน นิ้วมือเรียวยาวของเขาเปิดฝาของมันออก และมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน

 

                “หัวใจของผม” เด็กชายกระซิบ

 

 

                เด็กชายนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ซึ่งดูเหมือนว่าจะถูกต่อขึ้นมาเอง เก้าอี้ตัวนี้สูง ทำให้ขาของเขาลอยขึ้นจากพื้น เขาแกว่งมันไปมา ขณะมองออกไปนอกหน้าต่าง หิมะตกจนข้างนอกเป็นสีขาวไปหมด เขารู้สึกถึงความว่างเปล่าในอก เป็นความเหน็บหนาวที่แทบจะแทรกออกมาจากในร่างกายของเขา เขาจำได้ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน ตอนที่หัวใจเขาแตกสลาย มันเต้นไม่เหมือนเดิม มันอ่อนแอ และฉุดกระชากให้ตัวเขาอ่อนแอตามไปด้วย เขาถึงเก็บมันใส่กล่องไม้กล่องนั้น เขาเคยคิดที่จะโยนมันทิ้ง มีคนมากมายที่อยู่โดยปราศจากหัวใจ พวกเขาเหล่านั้นไม่ต้องเจ็บปวด แต่สิ่งหนึ่งที่สำคัญ คนเหล่านั้นไม่มีความสุขด้วยเช่นเดียวกัน เขาปรารถนาความสุข เขาถึงเก็บกล่องไม้ซึ่งบรรจุหัวใจที่แตกสลายเอาไว้กับตัว และเฝ้าตามหาใครสักคนที่จะสามารถรักษามันให้ดีได้ดั่งเดิม

 

                ช่างซ่อมหนุ่มหยิบเศษเสี้ยวของหัวใจดวงเล็กบนกล่องไม้ขึ้นมา หัวใจที่เปราะบางของเด็กชายตัวน้อย เขาหยิบจับมันอย่างเบามือ ค่อยๆประกอบมันเข้าด้วยกัน แต่มันไม่ง่ายเลย ไม่เหมือนกับสิ่งของชิ้นอื่นที่เขาเคยซ่อม หัวใจช่างเปราะบางและดื้อรั้น กลไกของมันช่างสลับซับซ้อนจนคล้ายจะเป็นปริศนา แต่ก็เหมือนกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำ มือที่ซ่อมทุกอย่างด้วยหัวใจ นั่นเป็นความลับของเขา การเป็นช่างซ่อมเหมือนการมีมนต์วิเศษ เรานำสิ่งที่พังไปแล้วให้กลับคืนมา นำชีวิตกลับคืนสู่สิ่งของ นำความหวัง นำรอยยิ้มกลับคืนสู่ผู้เป็นเจ้าของ การใช้มนต์วิเศษนั้น เขาต้องใช้อย่างจริงใจ มันอาจจะเป็นพรสวรรค์ของเขาในเรื่องกลไก แต่มนต์วิเศษของมันมาจากหัวใจที่ปรารถนาจะรักษาสิ่งเหล่านั้นให้กลับมาดีดังเดิม เขากำลังใช้เวทย์มนต์ประกอบเศษเสี้ยวที่แตกสลายของหัวใจในกล่องไม้ ทีละชิ้น.. ทีละชิ้น.. อย่างช้าๆ

 

                เด็กชายเฝ้ามองมือที่เต็มไปด้วยมนต์วิเศษคู่นั้น สัมผัสอันอ่อนโยน และแววตาที่จริงใจ มันพาความหวังมาสู่เขา ก่อนหน้านี้มีคนเสนอจะซ่อมมันให้เขาได้ในชั่วพริบตา แต่เขาปฏิเสธมัน เพราะเขาเกรงกลัวเหลือเกินว่ามันจะแตกสลายไปอีกครั้ง แต่ภายใต้มือที่อ่อนโยนคู่นั้น เขามองเห็นสีสันที่กลับคืนสู่หัวใจที่กำลังคืนกลับมาเป็นรูปเป็นร่าง ราวกับไม่เคยมีร่องรอยที่แตกร้าวเลย มันเต้นตุ้บๆ แรงขึ้น และแรงขึ้น

 

                เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก หิมะปกคลุมขาวโพลน ลมพายุสงบลง และกลายเป็นลมพัดอ่อนๆของวันอันสดใสในฤดูหนาว ชายหนุ่มวางหัวใจกลับลงในกล่องไม้ และส่งคืนให้กับเด็กชาย

 

                เด็กชายลังเลก่อนจะส่ายศีรษะ

 

                “คุณเก็บมันไว้ได้มั้ย ดูแลมันให้ผม”

 

                ช่างซ่อมยิ้มให้เด็กชาย เขาเปิดกล่องออก และสัมผัสหัวใจนั้นด้วยมือที่อบอุ่น มือที่เด็กชายเชื่อว่าจะสามารถดูแล และทะนุถนอมหัวใจของเขาได้ แต่แล้วช่างซ่อมก็จับมือของเขาขึ้น สองมือเล็กๆของเขา และวางหัวใจลงบนมือของเขา เด็กชายกุมหัวใจที่เต้นตุ้บๆของตัวเอง และมืออันอบอุ่นของชายหนุ่มก็กุมมือของเขาไว้

 

                “อย่ายกหัวใจของนายให้ใคร เพราะไม่มีใครจะดูแลมันได้ดีเท่ากับตัวนายเองหรอกนะ”

 

                เด็กชายเงยขึ้นมองสบดวงตาของชายหนุ่ม เขารู้ว่าช่างซ่อมพูดถูก เพราะชั่วขณะที่เขาเป็นคนกุมหัวใจของตัวเอง ร่างกายของเขาอบอุ่น ช่องว่างในอก และความเหน็บหนาวที่เสียดแทน ทุกอย่างได้หายไปหมดแล้ว เวทย์มนต์ในการเยียวยาที่ดีที่สุดอยู่ที่มือของเขาเอง เด็กชายยิ้มออกมา เพราะเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงความสุขอย่างแท้จริง

                 

 

 

 

 

 

Talk{};

ถามว่าชื่อเรื่องคิดนานมั้ย? 55555555
นิทานเรื่องนี้เคยเล่าไว้ในทวิตเตอร์ ตอนนี้เอามาเรียบเรียงและเล่าใหม่
หลับกันเลยม๊ะ ป่ะ นอนกันได้แล้วเด็กๆ ฮ่าๆๆ
ณ จุดนี้ หลายคนคงนึกถึงเพลงพี่เบิร์ด ซ่อมด้ายยยยย~~ (หลานๆจะบอกว่าไม่รู้จักสินะ โบราณมาก - -")        

 

edit @ 24 Jun 2012 10:39:38 by LIMEs

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า..อย่าไปเที่ยวยกหัวใจให้ใครสุ่มสี่สุ่มห้า
..........thanks..........

#11 By ponnee (58.9.158.114|58.9.158.114) on 2014-03-08 13:40

ชอบมากเลยค่ะ

#10 By vee (103.7.57.18|101.108.143.13) on 2012-09-17 00:32

อ่านแล้วรนึกถึงMV - I wonder if you hurt like me ของหนุ่มๆตีสองเลยค่ะ
แอบมีปรัชญาแฝงไว้ด้วย ชอบๆ
"ไม่มีใครดูแลหัวใจของเราได้ดีเท่า...เราดูดูแลหัวใจตัวเอง"
big smile
คิคิคิ คิคิคิ (ขำอาไร!)
เข้ามาอ่านแต่แรกแระ แต่แบบ อืมม พอ wing มันฆ่าคนอ่าน อยากได้แนวไม่ดาร์คนู๋เรียมก็จัดซะ ประมาณว่า พวกแกร๊ (หรือตรู?)  อยากได้แนวใสมากนักใช่มั้ย นี่ไงใสพอยัง 555+ (ล้อเล่นนะจ๊ะ)
อ่านตอนแรกก็จะเข้ามาเม้นท์ล่ะ แต่แบบมันไม่โดนโด๊นโดนเลยยังดีกว่า พอมีเวลาเข้ามาอ่านอีกรอบ (หลังจากอ่านฟิคเก่าของน้องวนสองสามรอบ) ก็แบบ เอ้ยย มันน่ารักนะเว้ยฟิคนี้
แบบ มานจะเขียนให้น้องน่ารักน่าเอ็นดูเป็นเดะๆๆไปถึงหนายย (แต่น้องมันก็น่ารักจริงๆ) ตอนนั่งบนเก้าอี้แล้วขาลอยเนี่ยนึกภาพตามเลย แค่นี้มันยังน่ารักเลยยยย  55
คิดว่าน้องมันคงมองเห็นออร่าช่างซ่อมแล้วก็แอบเดินผ่านทุกๆวัน หลงรักตั้งแต่แรกเห็นสินะ -*- (อีกแล้ว) ถึงจะไม่ต้องบอกแต่การที่น้องมันเอาหัวใจที่แตกสลายที่เก็บไว้ไม่ให้แตะต้องมาให้อิพี่คุณคนเน้ค่อยๆซ่อมเนี่ย มานไม่หลงรักแล้วจะเรียกว่าอารายยย (กี่เรื่องๆไม่ว่าอิพี่คุณจะเป็นอะไรน้องมันก็จะรักพี่คุณอยู่ร่ำไป.. ) ถึงขนาดให้อิพี่เก็บหัวใจในกล่องไว้ แบบ ผมยกหัวใจให้พี่แล้วนะครับ
แต่อิพี่เราก็แบบ หัวใจนาย เอาคืนไปเถอะ ต้องรักตัวเองนะ อิพี่ไม่เอาหรอกหัวใจน้อง แต่เอาหัวใจอิพี่ให้น้องไปต่างหากกกกก (วิ้ววว วิ้ววววิ้วว) open-mounthed smile มันถึงมีความสุขตอนจบงายย (ใช่ปร๊ะ?!!)
คิดถึงจังเล้ยยน้องเรียมม ฟิคต่อไปขอดาร์คเก๊าะได้ (น้องบอกไรของมัน? 55)

#8 By LeeLaYa on 2012-08-13 13:08

Hot! Hot! Hot! Hot!

#7 By Justype on 2012-07-22 12:55

เหมือนดูหนังเลย . .
.
O_0

#6 By GotACurvedSword on 2012-06-30 23:30

โถ.. เด็กน้อย น่าสงสารจัง
อ่านแล้วรู้สึกว่าโชคดีจังที่น้องมาเจอช่างคนนี้
แล้วช่างก็สอนดีจริงๆ ให้น้องดูแลหัวใจตัวเอง
อย่าให้ใครเก็บไว้
ขอบคุณที่แต่งฟิคมาฝากกันนะคะ ^^

#5 By love-khunyoung (103.7.57.18|76.182.19.176) on 2012-06-26 10:39

อ๊ากกกกกกกกกก... อ่านแล้วรู้สึกดี ><
อย่ายกหัวใจให้ใคร เพราะไม่มีใครดูแลมันได้ดีเท่ากับตัวนายเองหรอกนะ
โดนมากค่า!!!
รู้สึกอบอุ่น ^^

#4 By PangHottest on 2012-06-25 11:57

น่ารักจังเลยค่ะ อ่านแล้วอบอุ่นจังเลยย เราชอบมาก
คุณช่างซ่อมใจดี ที่ใช้ใจในการทำงาน สอนให้รู้ว่าหากเรามีความตั้งใจและใส่ใจในทุกสิ่งที่ทำ ไม่มีอะไรที่จะเป็นไปไม่ได้  กับเด็กน้อยแก้มกลมน่าร้ากกกก
ชอบประโยคนี้มาก ไฮไลท์ ประโยคเด็ด  
“อย่ายกหัวใจของนายให้ใคร เพราะไม่มีใครจะดูแลมันได้ดีเท่ากับตัวนายเองหรอกนะ”
นั่นสิเนอะ จะมีใครดูแลหัวใจได้ดีเท่าตัวเราเอง
ดีใจจังที่เด็กน้อยแก้มกลมได้มาเจอกับคุณช่างซ่อมใจดี >.< ชอบจังค่ะ คุณเรียมแต่งแนวไหนก็สนุกนะ
เราชอบ ภาษาสวย อ่านแล้วอบอุ่น ^^

#3 By pingping (103.7.57.18|124.121.192.215) on 2012-06-24 19:51

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความใส่ใจ จริงใจ ความเอาใจใส่ อบอุ่นอ่นโยน
สามารถรักษาเยียวยาหัวใจที่เปราะบางและแตกสลาย
ให้กลับมาแข็งแรงได้อีกครั้ง 555++
ว่าแต่ช่างผู้มีมนต์วิเศษนี้เป็นใครกันหนอ ถ้าให้เดาคนจะเป็นใครไปไม่ได้
นอกจากผู้ชายธรรมดาๆคนนึง แต่มีจิตใจที่สวยงาม อบอุ่น
พร้อมที่จะส่งมอบความสุขให้กับทุกคนด้วยดวงตากลมโตสุกใสวิ้งๆ
และรอยยิ้มสดใสที่ทำให้คนเห็นต้องยิ้มตามได้อยู่เสมอ surprised smile

#2 By khundong (103.7.57.18|124.120.25.42) on 2012-06-24 12:28

เป็นเรื่องสั้นๆ(นิทาน??)ที่อ่านแล้วอบอุ่นมากค่ะ
ทั้งๆที่ในเรื่องหิมะตกกระจาย 55+
ไม่มีใครดูแลหัวใจน้องแก้มแดงได้ดีเท่าตัวน้องเอง
แต่ถ้าชายหนุ่มช่างซ่อมจะเป็นคนหล่อๆคิ้วหนาๆ
เค้าก็อยากให้ช่วยดูแลนะ >.<
ปล.ช่วงนี้กำลังบ้าคลั่ง Make you feel my love พอดีเลยจ้า ถูกใจมากๆ

#1 By m&m (103.7.57.18|115.67.192.100) on 2012-06-24 11:36

Recommend