[fiction] Wizard of orz - Ch.2

posted on 25 Dec 2010 21:43 by woohoney in WooHoney
 

 

 

 

 

คนอย่างนิชคุณ มีฉายาที่ใครๆก็มอบให้ว่าเป็นเจ้าชาย เพราะความเป็นสุภาพบุรุษ ช่วยเหลือคนแก่ ดูแลสุภาพสตรี ไม่รังแกสัตว์ ใจดีกับเด็ก ทั้งนั้นทั้งนี้ต้องอยู่ที่ว่าเด็กคนนั้น ไม่ได้อายุห้าขวบ ไม่ได้ดันเป็นเด็กห้าขวบที่มีเวทย์มนต์ และที่สำคัญไม่ใช่เด็กห้าขวบที่มีเวทย์มนต์ที่ชื่อว่า... จางอูยอง

 

“เงียบๆหน่อยอูยอง” เขากดดินสอในมือลงกับกระดาษจนไส้หักเป็นแท่งที่ห้า เพราะความโมโห เด็กบ้าอะไร ไม่เชื่อฟังเขาสักนิดล่ะ สั่งให้ทำอย่างนึงก็ทำอีกอย่างนึง เขากำลังพยายามทำการบ้าน แต่จางอูยองที่เห็นเปียโนของเขาเป็นของเล่น ก็ร่ายเวทย์มนต์ให้มันบรรเลงโน๊ตมั่วไปหมด แถมยังเสกฟองสบู่ให้ลอยฟ่องไปทั่วห้อง

 

“อูยอง” นิชคุณตบโต๊ะ เสียงดังจนคนถูกเรียกสะดุ้งโหยง

 

“นิคคุณ สอนเล่นเปียโนหน่อย” ตาเล็กๆมองกลับส่งเสียงออดอ้อนไม่ได้เกรงกลัวหน้าดุๆของคนโตกว่าเลยสักนิด

 

“ฉันทำงานของฉันอยู่ เผื่อนายจะไม่เห็นอะนะ” นิชคุณชี้ไปที่สมุดที่เพิ่งจะเขียนไปได้สองสามบรรทัด อาจารย์สั่งให้เขียนเรียงความห้าหน้า แต่เขาเพิ่งเขียนได้สองบรรทัด อูยองทำหน้ายู่ไม่พอใจ ก่อนจะดีดนิ้วทีเดียว สมุดการบ้านและสองบรรทัดนั้นก็หายไปจากโต๊ะ

 

“ไม่เห็นมีเลย” อูยองยิ้มกว้างจนตาหยี จนมองไม่เห็นว่าอีกคนกำลังกัดฟันกรอดด้วยความโมโห

 

“สอนหน่อย” นิ้วเล็กๆของอูยองกดลงบนคีย์เปียโน

 

ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง!

 

เสียงดังกระทบประสาทนิชคุณที่กำลังตึงเปรี๊ยะ

 

โป๊ะ!

 

ฟองสบู่ลูกโตลอยมาแตกที่ปลายจมูก... ให้สติขาดผึง

 

“หยุดได้แล้ว จางอูยอง” ด้วยมือเดียว เขาหิ้วเด็กกวนประสาทออกจากหน้าเปียโน ห้าขวบก็ห้าขวบเหอะ ถ้ามันกวนเขาก็ไม่ทนเหมือนกัน

 

“เจ็บอ่ะ เจ็บๆ” อูยองเบ้ปาก ต้นแขนถูกมือของนิชคุณบีบเสียเป็นรอยแดง น้ำตาก็พาลจะไหลออกมาให้ได้ ฟองสบู่สีรุ้งของอูยองที่ลอยอยู่แตกโพละออกพร้อมกัน ทิ้งห้องให้กลับสู่ความสงบอีกครั้ง

 

“ใจร้าย นิคคุณ ใจร้ายอ่ะ” อูยองสึกสะอื้น ยกมือเช็ดน้ำตาป่อยๆ คนโดนต่อว่าเลยได้รู้สึกผิด มือหนาคลายออกจากแขนคนตัวเล็ก ความโกรธเมื่อกี้แทบจะสลายหายไปหมด เมื่อเห็นน้ำตาของอีกคน

 

“ไม่ร้องนะ ขอโทษนะครับ อย่าร้องน้า”

 

“ฮืออ นิคคุณใจร้ายที่สุดเลย” อูยองตะโกนใส่เขา ก่อนที่จะ...

 

 

 

 

 

 

พึ่ฟ!!

 

 

 

 

 

 

 

“.................”

คิมจุนซู ทำไมเมิงไม่บอกกรูก่อนวะ ว่าเด็กเมิงอ่ะ เวลามันโกรธ แล้วแมร่ง... กลายเป็นแมวได้ด้วย

 

 

 

เจ้าแมวขนปุยสีขาวตัวอ้วนกลมถอยหลังกรูหนีนิชคุณที่พยายามจะจับตัวไว้ แถมยังขู่เขาฟ่อๆอีกต่างหาก พอเขายื่นมือเข้าใกล้หน่อย แมวน้อยก็เอาอุ้งเท้ากลมๆมาตะบปเขาจนชักมือกลับแทบไม่ทัน หน้าตาน่ารักแต่น่ากลัวชิบ ทั้งตอนเป็นคนทั้งตอนเป็นแมว

 

ดวงตากลมสีอำพันมองหน้าเขาอยู่แว้บหนึ่งก่อนจะเมินหนี สะบัดพวงหางพุ่มโต แล้วจึงกระโดดผลุงไปนอนขดตัวกลมอยู่บนหลังตู้

 

 

 

 

 

 

 

 

“อูยอง...”

 

“...........”

 

“จางอูยอง”

 

“....................”

 

 

 ผ่านไปเป็นชั่วโมงจนนิชคุณทำการบ้านเสร็จ ก็ยังไม่มีทีท่าว่าอูยองจะกลับมาเป็นคน หรือจะกระโดดลงจากข้างบน

 

“เมี๊ยวๆ” เมื่อเรียกชื่อไม่หันนิชคุณเลยต้องลองอย่างอื่นดูบ้าง หูเล็กๆปุกปุยกระดิกขึ้นเงี่ยฟัง ก่อนจะพ่นลมพรืดอย่างเหนื่อยหน่ายแล้วนอนต่อ ตอนดุคน ดุแล้วกลายเป็นแมว แล้วถ้าด่าแมว มันจะกลายเป็นอะไรได้อีกมั้ย เขาล่ะอยากรู้

 

ริ้วกระดาษสีมัดด้วยเชือกไหมพรมถูกผูกเข้ากับปลายไม้ เบ็ดตกแมวฉบับนิชคุณก็เสร็จเรียบร้อย เขาแกว่งมันไปมาขึ้นๆลงๆ

 

“มานี่เร็ว เจ้าเหมียวน้อย เมี๊ยวๆ ลงมานะ” เหมือนจะได้ผล แมวตัวกลมขยับตัวจ้องริ้วกระดาษด้วยความสนอกสนใจ เขาโบกไปซ้าย อูยองก็เอียงคอไปทางซ้าย แกว่งไปทางขวา อูยองก็มองตามไปทางขวา โบกไปข้างหน้า เขาตวัดริ้วกระดาษให้เขี่ยโดนอุ้งเท้า อูยองตะบปมันไว้ เอียงคอมองหน้าเขาตากลมใสแจ๋วเป็นประกาย

 

“แง้ว” เสียงแมวน้อยจางอูยองร้องเบาๆ

 

 ก่อนจะเผาไม้ล่อแมวที่นิชคุณประดิษฐ์ทิ้งอย่างไม่เหลือซาก

 

 

พอกันที... นี่เขาง้อแล้วนะ จะมาหาว่านิชคุณใจร้ายไม่ได้แล้วนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นิชคุณเปิดเตาแก๊ส ไอร้อนจากเตา กับไอร้อนด้วยความโมโหของเขา ไม่รู้ว่าอะไรจะมากกว่ากัน เขาตั้งกระทะเทน้ำมัน และรอจนมันร้อนจัด น่องไก่สดถูกโยนลงไป น้ำมันร้อนปะทุกระเด็นปุดๆ เหมือนอารมณ์เดือดพล่านของเขาตอนนี้ไม่มีผิดเพี้ยน จะห้าขวบพ่อมด มันก็สิบเจ็ดปีมนุษย์แล้วล่ะวะ แล้วยังมาทำตัวเป็นเด็กไม่รู้จักโต สงสัยจะถูกเอาใจจนเหลิง จุนซูนะจุนซู ทำไมต้องเอาเด็กบ้านี่มาฝากไว้กับเขาด้วย นิชคุณกระแทกตะหลิวกับกระทะให้น้ำมันดีดดิ้นออกมาอีกระลอก ถ้าแมร่งอยากอยู่เป็นแมวก็อยู่ไป เดี๋ยวจะไปซื้อกระบะทรายมาให้ด้วยเอ้า

 

“หอมอ่ะ” เสียงพูดดังขึ้นข้างตัว จนเขาแทบปล่อยตะหลิวหลุดมือ อูยองยืนหลบหลังเขาพลางชะโงกหน้ามาดูไก่ทอดในกระทะ มือเล็กจับไหล่นิชคุณใช้ยันตัวขึ้นเขย่งปลายเท้าแล้วเอาคางเกยไหล่

 

นิชคุณรู้สึกได้ถึงแก้มนุ่มๆที่มันบังเอิญชนกับหน้าตัวเอง

 

ไอ้เด็กบ้าเอ้ย... แล้วอย่างนี้เขาจะโกรธลงอยู่ได้ยังไง

 

“หิวแล้วหรอ”

 

อูยองพยักหน้างึกๆ ทั้งๆที่คางยังวางบนไหล่เขา

 

“ไปนั่งรอไป อยู่ตรงนี้เดี๋ยวน้ำมันกระเด็นใส่”

 

“ครับ” โห..หูเขาคงฝาด อยู่ด้วยกันมาทั้งวัน เพิ่งได้ยินมันพูดครับเป็นครั้งแรก แถมยังยิ้มด้วย ยิ้มได้เหมือนเด็กห้าขวบมาก

 

อูยองเดินไปนั่งที่โต๊ะ ชี้นิ้วปล่อยเวทย์จัดแจงจานชามช้อนส้อมให้บินหวือมาวางไว้พร้อมสรรพ นิชคุณตักไก่ทอดสีเหลืองทองใส่จาน กลิ่นหอมฉุยทำให้อูยองอดไม่ได้ที่จะใช้เวทมนต์เสกให้จานมันลอยจากมือนิชคุณมาวางตรงหน้าในทันที ดวงตาเป็นประกายสดใสขณะที่คว้ามับเข้าที่น่องไก่

 

“อร่อยมั้ย”

 

“อื้มมมมมมม” เจ้าตัวเล็กเคี้ยวไก่จนแก้มตุ่ย

 

“ถ้านายชอบ เดี๋ยวฉันทำให้กินบ่อยๆ ดีมั้ย” นิชคุณยิ้มให้อูยอง

 

อูยองยิ้มกว้างกลับมา ปิดความดีใจไว้ไม่มิด

 

“แต่นายต้องสัญญาก่อน”

 

“....” แก้มตุ่ยมองหน้าเขา

 

“นายต้องไม่เสกเวทย์มนต์เป็นว่าเล่นแบบวันนี้อีกนะ”

 

ตาประกายของอูยองหงอยลง มือถือน่องไก่เขี่ยไปมาบนจานไม่ยอมกินต่อ น้ำตาเอ่อขึ้นมาอีกระลอก

 

“อย่าทำหน้าอย่างั้นสิ ฉันไม่ได้ว่านายสักหน่อย”

 

“.....” อย่าเบะนะ อย่าเบะอีกนะ... นิชคุณขอล่ะ

 

“เราต้องอยู่ด้วยกัน เราต้องทำข้อตกลงกัน โอเคมั้ย”

 

อูยองพยักหน้ารับเบาๆ

 

“ถ้าผมสัญญานิคคุณต้องทอดไก่ให้ผมกินอีกนะ”

 

“แน่นอนอยู่แล้ว”

 

“แล้วต้องสอนผมเล่นเปียโนด้วย”

 

“อยากเล่นจริงๆหรอ”

 

“อื้อ”

 

“ได้สิ แต่อูยองต้องไม่ดื้อนะครับ”

 

“นิคคุณใจดีที่สุดเลย” เจ้าตัวเล็กยิ้มกว้างเสียงสดใส ก่อนจะจัดการแทะกระดูกไก่ต่อ

 

ว่านอนสอนง่าย รู้งี้เขาทอดไก่ยัดปากไปซะตั้งแต่แรกก็ดี นิชคุณเองก็อยากจะดำรงตำแหน่งเจ้าชายผู้มีจิตใจดีงามอยู่นะ มาโดนต่อว่าปาวๆว่าเป็นคนใจร้าย เขาเองก็ไม่ได้รู้สึกดีสักเท่าไหร่

 

รอยยิ้มที่ระบายบนใบหน้า ชวนเขาคุยเจื้อยแจ้วเป็นระยะ พวงแก้มใสเคี้ยวไก่ตุ้ยๆ ตั้งอกตั้งใจกับการกินน่องไก่ทอด จนนิชคุณต้องนึกเอ็นดู

 

ถ้าไม่ดื้อ ทำไมเขาต้องขัดใจ ในเมื่อเขาค้นพบแล้วว่าเวลาอูยองถูกเอาใจมันน่ารักกว่ากันเป็นร้อยเท่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk{};

สังเกตม้ายย ว่าแต่ละตอนมันสั้นๆ
ก็แบบว่าแต่งตอนสั้นๆ จะได้ดูเหมือนมีหลายตอน วะฮาฮ่าาๆ
เผื่อจะได้หลอกตัวเองว่าแต่งฟิคยาวสำเร็จมั่ง - -

มีคนถามว่าตกลงจางอูยองอายุเท่าไหร่
สิบเจ็ดปีตามเวลามนุษย์นะคะ อายุเท่าเจสัน แฮ่ๆ
แต่ถ้าเทียบแล้วสิบเจ็ดปีของพ่อมด มันก็เหมือนเด็กห้าขวบ ประมาณนี้


แต่ตามเวลาจางอูยองแล้ว อายุกี่ปีก็ห้าขวบค่ะ เค้ายืนยัน = =

.

.

.

เมอรรี่ คริสสึมาสสึ นะคะ <33333

 

Comment

Comment:

Tweet

เจ้าเด็กเจ้าปัญหา เจ้าเด็กเอาแต่ใจ ยุให้นิชคุณจับตีก้นซะหรอก ทำตัวน่ารักกับเขาหน่อยสิ มาอาศัยอยู่บ้านเค้าน่ะ พอทำตัวดีๆก็น่ารักขึ้นอีกโขเลย จริงไหมนิชคุณ
พ่อมดน้อยน่ารักมากกก
ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ก็ดี
มนุษย์ของเราจะได้ไม่เหนื่อย ฮ่าๆ
นิชคุณก็แอบนึกเอ็นดูใช่มั้ย อิอิ 
ขอบคุณค่ะ

#12 By PintooPim on 2013-04-23 14:45

อยากจิไปเอาขโมยแมวน้อยจอมดื้อตัวนั้น มาเลี้ยงที่บ้าน
น่ารักน่าฟัดฝุดๆ เพราะฉะนั้นปวดหัวแทนนิคคุณแล้วล่ะค่ะว่าจะจัดการกับเด็กคนนี้ยังไง

แฮ่ๆๆๆ  เด็กน่ารักแบบนี้ พี่คงมิกล้าทำอะไรหรอก มั้ง?? ><

#11 By Miss_Jang on 2012-11-17 00:58

โดนพ่อมดอ้อนไปเต็มโกรธไม่ลงเลลยคราวนี้

#10 By cat (192.168.1.101, 180.183.27.120) on 2012-02-19 21:19

นี่ นชค คะ นั่นมันพ่อมดที่แปลงร่างเป็นแมวนะคะคู้น
ดูเถอะ ไปหาของเล่นแมวมาง้อซะงั้น
ดีนะที่ไก่ทอดช่วยไว้อ่ะ

ดูทีท่าว่าความวุ่นวายไม้น้อยเลยคุณเอ้ย

#9 By j (101.108.166.158) on 2011-05-14 20:39

น่ารักที่สุดอูยอง

มาๆๆ ขอจุ๊บทีนึง (โดนพี่คุณตื้บ 555++)

#8 By kung (124.120.139.145) on 2011-04-22 23:27

ไอ้เด็กบ้าาาาาาาาาาาาาาา
ไอ้เด็กห้าขวบบบบบบบบบ น่ารักเกินว้อยยยยยยยย
ดื้อสมอายุ แต่ขัดกับร่างกายมาก แง้ๆๆๆ สงสารนิชคุณแล้วว่ะ ชีวิตต่อจากนี้ไปคงจะหาความสงบสุขไม่ได้ กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (หัวเราะด้วยความสงสาร)
แต่อิเวลาโกรธแล้วกลายเป็นแมวน้อยเนี่ย
$%^&*()_OIUYTGEW$#%^&*()_((*&^%$!!!!
บรรยายเป็นภาษามนุษย์ไม่ได้

จางอูยองงงงงงงงงงงงง เกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆ พ่อมดบ้าอะไรน่ารักและโมเอ้ได้อีก จงโมเอ้ยิ่งขึ้น เอาให้คนแก่มันละลายตาย อิพี่คุณเสร็จแน่ๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

ขอบคุณค่า

#7 By kumameaw on 2011-01-20 02:07

โอ้ยยยยยยยยยยยยยด้งศรีน่ารักอีกแล้วววววววว กรี๊ดตายยยยยยยย มีการโกดแล้วแปลงร่างเป็นแมวตัวฟู่สีขาวอีก โอ้ยยยยย น่ารัก มีการงอน งอน โกด เบะ ร้องไห้ นิคคุณใจร้ายยยย จับมาตีตูดทีสิน่ารักเกินไปแล้วน่ะ แค่ทอดไก่ปัญหาก็จบ ด้งรักไก่ อ้อนให้สอนเปียโนอีก เอาแก้มไปถูนชคอีก โอ้ยยยยยย ไม่รักก็บ้าแล้วเด็กด้งเอ้ยยยย

#6 By Dearsama (125.25.209.6) on 2011-01-12 22:18

พ่อมดน้อยน่ารักมาก
สมกับอายุ 5 ขวบเลย เอาแต่ใจน่าดู
ขัดใจแล้วกลายเป็นแมวหรอเนี้ย
รู้แล้วพี่คุณอย่าขัดใจน้องนะ
ถึงจะมีเวทย์มนต์ก้อเหอะ

ชอบตอนด้งเขย่งเอาคางเกยไหล่อิพี่มันอ่ะ
แบบอ้อนนิดๆ น่าร้ากกกกกกกกกกกก

#5 By snow (178.83.230.188) on 2010-12-27 00:24

น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก
นึกเห็นภาพแบบไม่ต้องจินตนาการมากมายเลย
แบบงอนๆแก้มป่องๆ ดีใจจนตาหยี
แบบนี้สิพี่คุณถึงใจอ่อนให้ตลอด
กลายเป็นแมวได้ด้วย โอ้ยยย น่าฟัดมากค่ะ จาง อูยอง


ขอบคุณนะค่ะ

#4 By FSEASON on 2010-12-26 21:31

พ่อมดน้อยยยยย
เห็นรูปแรกตกใจ(ทำไม)..นึกว่าพี่ซูจะโผล่มา ดีนะแกไม่มาปล่อยพี่คุณโซโล่เลี้ยงเด็กอยู่คนเดียว เด็กก็....น่ารัก ^____^
ทำไมเวลาโกรธแล้วเป็นแมวล่ะ รึอยากเป็นเพื่อนกับชองกัม จางอูยองน่าเกิดเป็นลูกเจี๊ยบ โอ๊ะ ไม่ได้ ลูกเจี๊ยบชอบกินไก่ เดี๋ยวประหลาด เป็นแมวก็ดีค่ะ น่ารักดี
ตอนนี้..สั้นได้ใจจริงๆ ด้วย - -"
ชอบตอนเขย่งเกาะพี่ดูไก่ แง่มม กัดๆๆๆ น่ารักค่ะ น่ารักทั้งห้าขวบน่ารักทั้งเนื้อเรื่องเลยconfused smile

#3 By YoochunMySunshine on 2010-12-26 01:03

มันน่ารักมากค่าาาาาา TT TT
นึกภาพตามแล้ว ตายค่ะตาย แอร่กกกกก
เวลาด้งมันช้อนตามอง น้ำตาคลอๆ เบะปากแดงๆ แก้มย้วยๆนะ วุ้ยยยย ไม่ไหวจะทน แล้วเวลามันอ้อนนี่นะ ฮึ่มมมม
อานุภาพความน่ารักของด้ง พลังทำลายล้างสูงจริงๆนะ TT^TT

#2 By ciff (61.90.122.104) on 2010-12-26 00:43

เค้านึกออกแบบไม่ต้องจิ้นเลยล่ะ ว่าเวลาอายุในร่างเด็กโตแต่นิสัยเด็กมันเป็นยังไง น่ารักน่าช่าง คริๆๆๆ
แล้วเวลาโกรธทำไมต้องกลายเป็นแมว ไม่กลายเป็นลูกเจี๊ยบซะล่ะ คริๆๆๆ
ปูลู. เวลาอูยองไม่แต่งหน้าทำผมให้ดูมาดแมนให้สมมาตรกับพวกพี่ๆ เค้าในวงอ่ะนะ จะกลับกลายเป็นเด็กมอปลายทุกที แล้วดูในภาพดิ่ เด็กซ้าาาาา ก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าเดี่ยวนี้ต้องเก็กหน้าหล่อทำไม ทำอย่างนี้น่ารักกว่าอีก คริๆๆๆ

#1 By bee-nizaa on 2010-12-26 00:32

Recommend