[fiction] Wizard of orz - Ch.1

posted on 19 Dec 2010 21:38 by woohoney in WooHoney
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

“ไอ้เหี้ยคุณ กูฝากเมิงดูแลเด็กให้กูหน่อยดิ่”

 

ตอนที่คิมจุนซูโทรมาปลุกเขา เขาก็ไม่ทันคาดคิดว่าไอ้เด็กที่ว่านั่น มันอาจจะไม่ใช่ห้าขวบหกขวบ หรือเด็กโตซึ่งเป็นผู้หญิงขาว สวย หมวย เซ็กซี่แบบที่เคยๆกัน แต่เด็กที่ไอ้เพื่อนตัวดีเขาพูดถึงน่ะ เด็กที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องเขาน่ะ มันมองยังไงก็ไม่น่าจะใช่เด็กที่ต้องการการดูแลเลยสักนิด หนึ่งคือมันเป็นผู้ชาย อาจจะขาว อาจจะน่ารักแต่ยังไงก็เป็นผู้ชาย สองมันอายุมากกว่าสิบขวบแน่ๆ ถึงจะหน้าเด็ก แก้มจะยุ้ยแค่ไหน แต่ดูๆแล้วก็คงเด็กกว่าเขาแค่สองสามปีบวกลบได้อีกหนึ่ง

 

ตอนที่เขากำลังจ้องหน้าเด็กแก้มย้วยที่มองเขาหน้านิ่งกริบ คิมจุนซูก็โผล่แทรกเข้ามาโอบคอเขาเฉย

 

“คืองี้นะ ไอ้คุณ ฉันมีเรื่องต้องอธิบายว่ะ”

 

“เออ เมิงควรอธิบายมาก”

 

“เรื่องมันยาว เข้าข้างในกันก่อน” แล้วกระเป๋าสัมภาระของเด็กคนนั้นก็ถูกยัดใส่มือนิชคุณ มันเรื่องอะไรของเขา ต้องมาถือของให้แขกที่ไม่ได้เชิญชวนมาด้วยซ้ำ

 

น้องแก้มย้วยหาที่นั่งที่มุมโซฟาแล้วลงไปนั่งจุ้มปุ้กไม่พูดไม่จา ในขณะที่จุนซูจับนิชคุณนั่งลงตรงข้ามก่อนที่ตัวเขาเองจะไปยืนกอดอกด้วยหน้าตาซีเรียสจริงจัง จนนิชคุณยังต้องนึกสงสัย ไอ้ห่านี่ เมิงอย่าบอกนะว่าลักพาตัวเด็กนี่มา

 

“เมิงมีอะไรจะถามกูมั้ย”

 

“อ้าว ไอ้เวรนี่ ไหนเมิงบอกเมิงมีอะไรจะพูด แล้วทำไมต้องให้กูถาม”

 

“ก็กูเริ่มไม่ถูก” แล้วจุนซูก็หัวเราะจนตาหยี เขาล่ะอยากจะบอกให้มันกลับไปเอาสติมาก่อนก็ได้แล้วค่อยพูดกัน

 

“คืองี้...” มันเริ่มอีกรอบ หรี่ตาจนตาเรียวของมันเล็กจนแทบมองไม่เห็น

 

“ฉันกับอูยองไม่ได้เป็นอย่างที่นายเห็น”

 

เมิงอย่าบอกนะว่า... ว่าเมิงกับอูยองกิ้กกันอ่ะ

 

“แล้วไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิดด้วย” จุนซูรีบแก้ต่างเมื่อเห็นสีหน้าของคนฟังเริ่มไปในทางที่ผิด

 

“ตกลงเด็กนี่ชื่ออูยอง” นิชคุณชี้ไปที่อูยอง ซึ่งยังคงทำหน้าเรียบเฉย มันเป็นใบ้หรือมันหูหนวก ทำไมมันนิ่งนักวะ

 

“อือ”

 

“คืองี้นะ..” จุนซูเริ่มขึ้นต้นอีกรอบ “เมิงพร้อมนะ ตั้งสติดีๆไว้นะเว่ย”

 

“...........” เล่นตัวจังวะ เมิงจะบอกไรกรูวววว

 

“ถ้าเมิงไม่พร้อมกุให้เวลาเมิง...”

 

“กูพร้อมแล้ว มีอะไรจะพูดก็พูดมาครับ” เขาเริ่มจะหงุดหงิดแล้วนะเห้ย อย่ามาแหย่ให้อยากแล้วจากไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อูยองกับฉันเราเป็นพ่อมด”

 

“.................................”

 

“เห้ย นี่ฉันพูดจริงนะเว้ย เราเป็นพ่อมด”

 

“ก้ากกกกกกกกกกก” คือขอโทษนะ พ..พ่อมดเนี่ยนะ โอ้ย ขำวะ ช่วยไม่ได้จริงๆที่เขาจะหัวเราะจนตัวงอ

 

 

แอ่กกๆ... พลันเสียงเสียงหัวเราะก็กลับขาดห้วงไปในทันที ดวงตาโตเบิ่งกว้างขึ้นด้วยความตกใจ นิชคุณมองหน้าสลับจุนซูทีอูยองที นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย อยู่ๆเสียงเขาก็หายไปเสียดื้อๆ ไม่ว่าเขาจะพยายามพูด ตะโกน กรีดร้องสักเท่าไหร่ ก็ไม่มีเสียงใดๆเล็ดลอดออกไปจากลำคอ

 

 

“อูยอง...” จุนซูหันไปดุเจ้าของชื่อที่จ้องนิชคุณไม่วางตา ปากเล็กขยับมุบมิบอะไรสักอย่าง

 

แล้วเสียงนิชคุณก็กลับมา

 

“เอ่อ..ฉันต้องขอโทษแทนอูยองด้วย คือฟังฉันก่อนนะ...”

 

“ฟังห่าไรวะ กูไม่ฟังแล้ว นี่พวกเมิงเล่นบ้าอะไรกันเนี่ย เมิงจะฆ่ากูใช่มั้ย นี่เมิงจะเสกหนังควายเข้าท้องกูต่อมั้ย”

 

“หยุด” คราวนี้เป็นจุนซูเองที่ชี้นิ้วมาใส่เขา เพียงแค่นั้นนิชคุณก็ไม่สามารถขยับหรือพูดอะไรได้อีก

 

เมิงฆ่ากรูเถอะ...

 

“โปรดฟังกูอธิบายก่อน ความจริงแล้วอันตัวข้ามีนามว่า คิมจุนซู พ่อมดผู้ขับกล่อมบทเพลงมายาอันทรงเสน่ห์ ส่วนจางอูยองผู้นี้เป็นศิษย์ของข้าเอง” เสียงประกาศตัวกล่าวก้อง จนนิชคุณขนลุกเกรียว ไม่ใช่อะไร มันกระดากหูมาก สำบัดสำนวนทำติ่งอะไรวะเนี่ย

 

 “ตามปกติแล้วพ่อมดอย่างเราๆเนี่ย จะต้องเรียนที่โรงเรียน แต่อูยองเขามีปัญหากับเพื่อนนิดหน่อย”

 

“โรงเรียนน่าเบื่อ” คนถูกกล่าวถึงเอ่ยเสริม

 

“อ่า... คือนายต้องเข้าใจ มันก็เหมือนระบบการศึกษาทั่วไป มีเด็กปนๆกันไปหมด หลายกลุ่มหลายจำพวก บางคนหัวไว บางคนหัวช้า เด็กในวัยอูยองส่วนมากก็ยังหัดเสกดินน้ำมันปั้นก้อนเล่นกันอยู่เลย แต่อูยอง... อูยองเขาเป็นเด็กพิเศษ เขาเรียนรู้ได้ไว และการเรียนในห้องเรียนมันดูจะช้าเกินไปสำหรับเขา เขาเข้ากับเพื่อนไม่ได้ เขาชอบฝึกเวทย์มนต์ที่มันขั้นสูงกว่านั้น ขณะที่เพื่อนๆเสกคาถาให้ขนนกลอยขึ้น อูยองเสกเพื่อนทั้งชั้นพร้อมขนนกให้ลอยได้”

 

“สรุปไอ้เด็กนี่โดนไล่ออกมาสินะ” นิชคุณที่เสียงกลับมาแล้วเอ่ยขัด ให้จุนซูต้องกระตุกยิ้ม

 

“เมิงจะว่าอย่างงั้นก็ไม่ถูก เขาถูกเชิญให้ออก พร้อมประกาศนียบัตรรับรองว่าสอบผ่านทุกหลักสูตรของโรงเรียนแล้ว” ทั้งศิษย์ทั้งอาจารย์ยืดอกอย่างภาคภูมิใจ จากประวัติแล้วน่าเลี้ยงดูไว้ใต้ชายคาเดียวกันมากนะ ลูกศิษย์มันน่ะ

 

“ปกติพอเรียนจบ เราก็จะต้องเป็นพ่อมดฝึกหัด แต่อูยองเขายังอายุไม่ถึง พ่อเขาเลยจ้างฉันให้มาเป็นติวเตอร์ส่วนตัวสอนเขาไปก่อน เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการเป็นเด็กฝึกหัด”

 

 “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับกู” นิชคุณถามขึ้นในที่สุด

 

“อ่า... คือเมิงเป็นเพื่อนกูใช่ปะ เพื่อนต้องช่วยเพื่อนดิวะ เผอิญช่วงนี้กูไม่ว่างว่ะ เลยจะมาฝากไว้กับเมิง”

 

“แล้วพ่อแม่มันไม่มีไงวะ”

 

“ชู่วว” จุนซูถลามาปิดปากเขา “ไอ้บ้า พูดงี้เด็กมันได้ยินเดี๋ยวก็ร้องไห้จ้าขึ้นมา ซวยกูอีก”

 

“พ่อแม่มันมี แต่เมิงคิดว่าทำไมอูยองเก่งขนาดนี้ เพราะพ่อแม่มันเก่งมากไง โคตรเก่งโคตรเทพอ่ะ เป็นพ่อมดแม่มดที่เก่งที่สุดในโลกตอนนี้แล้วมั้ง แล้วพอมันเก่งใช่ปะ ไม่มีเวลาให้ลูกว่ะ คิวเต็มไปอีกห้าสิบปีอ่ะ” จุนซูกระซิบกระซาบ พลางเหลือบมองอูยองเป็นระยะ

 

“เดี๋ยวนะ ห้าสิบปี? นี่เมิงประชดหรือพูดจริง”

 

“อ่อ กูลืมบอกเมิงไป อายุพ่อมด กับอายุมนุษย์ไม่เท่ากัน เห็นอูยองตัวเท่านี้ ถ้าเทียบๆแล้วก็เพิ่งห้าขวบ”

 

แล้วเด็กห้าขวบที่ถูกพูดถึงกำลังเสกคาถาใส่ผนังห้องให้กลายเป็นสีเหลือง ผนังห้องสีขาวที่นิชคุณเฝ้าดูแลรักษาให้ขาวสะอาดไร้ริ้วรอยใดๆ กลายเป็นสีเหลืองสดลายลูกเจี๊ยบในพริบตาเดียว

 

“เอ่อะ...” โดยไม่มีเวทย์มนต์สะกดไว้ แต่นิชคุณก็พูดไม่ออกแล้วจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

“เมิงคิดดีแล้วหรอให้มาอยู่กะกูเนี่ย คือกูเป็นมนุษย์รักสงบนะเว้ย”

 

“มันเป็นนโยบายของเราอยู่แล้วที่จะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข” จุนซูฉีกยิ้มกว้าง “เมิงคิดดูมันมีเหตุผลอะไรวะ ให้พวกกูที่มีเวทย์มนต์เสกอะไรก็ได้เพียงปลายนิ้ว แถมอายุยังยืนยาวกว่าพวกนายเป็นร้อยๆปี จะต้องอยู่อย่างหลบๆซ่อนๆ”

 

“แต่เพราะกูแคร์เมิงไง เพราะพ่อมดแคร์มนุษย์ กลัวว่ามนุษย์ผู้อ่อนแอ ทั้งจิตใจและร่างกาย จะพ่ายแพ้ กูแคร์เพราะว่าหลายต่อหลายครั้งในหน้าประวัตศาสตร์ มนุษย์ก็ช่วยเหลือเรา และเราก็ช่วยเหลือกัน เสริมพลังให้แก่กันและกัน รวมทั้งกูยังชื่นชมวิถีมนุษย์ที่ไม่ต้องปรุงแต่ง บางทีกูก็เหนื่อย เมิงเข้าใจปะ อยากไปไหนกูก็แค่หายตัวไป แต่พวกเมิงต้องเดินอะเว้ย กูเหนื่อยที่ทุกอย่างในชีวิตกูมันง่ายเกินไป แต่สำหรับพวกเมิงชีวิตคือความท้าทาย”

 

“เอ่อะ...” ไอ้นี่มันกะจะอธิบายให้เขาเข้าใจ หรือตั้งใจให้งงกว่าเดิม นิชคุณได้แต่นั่งกระพริบตาปริบๆ

 

“เพราะงี้พ่อมดเลยมีนโยบายที่จะต้องเรียนรู้ซึ่งการเป็นมนุษย์ ช่วยเหลือมนุษย์ อยู่กับมนุษย์ ฉันหมายถึงที่ฉันบอกเรื่องเด็กฝึกหัด พ่อมดฝึกหัดต้องมาอยู่กับมนุษย์นะเว้ย เพราะงั้นเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมให้กับอูยอง ฉันเลยให้เขามาอยู่กับนาย”

 

คิมจุนซูจบการบรรยายด้วยการซดแก้วน้ำที่ลอยมาเองจากในครัว

 

“กูต้องไปละ เมิงคงติดต่อกูไม่ได้สักเดือนนึง ดูแลอูยองด้วยนะเว้ย”

 

“เดี๋ยว แล้วกูจะได้อะไรวะ”

 

“โห เมิงถือซะว่าช่วยเพื่อน”

 

“คนอย่างนิชคุณไม่ทำอะไรฟรีๆเว้ย”

 

“ฟรีห่าไร เมิงได้นี่ไง พ่อมดอ่ะ ได้พ่อมดน้อยน่ารักแก้มยุ้ยไปดูแล โคตรกำไรอ่ะ”

 

“.....................” นั่น.. เรียกได้แล้วหรอ

 

“กูไปล่ะ”

 

 

ฟึ่บบ!!

 

 

 

โดยไม่รอคำท้วงติงใดๆ จุนซูก็หายตัวไปต่อหน้าต่อตา นิชคุณเหล่มองเด็กแก้มยุ้ยที่พึมพำๆ พลันฝูงครื่องบินกระดาษสีรุ้งก็บินพล่านไปทั่วห้อง อูยองเป่าลมจากแก้ม ฝูงเครื่องบินจัดกระบวนมาบินวนเป็นวงกลมอยู่เหนือศีรษะ อูยองล้มตัวลงนอนบนโซฟา มองเครื่องบินฝีมือตัวเองด้วยดวงตาใสแจ๋ว เด็กห้าขวบ... อูยองเป็นพ่อมดน้อยอายุห้าขวบ จะมีพิษมีภัยสักเท่าไหร่กันเชียว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
To Be Continue......
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Talk{};
 
และนี่คือเนื้อเรื่องที่แท้จริง - -"
พ่อมดน้อยทำเราหลงมากอ่ะ ทั้งๆที่สอบอยู่นะ ฮืออออ
เราอาจจะเขียนได้ไม่ดี แต่เราอยากให้ทุกคนลองหลับตานะคะ นึกภาพนะคะ
 
"จางอูยอง... เป็นพ่อมดน้อยแก้มป่อง อายุห้าขวบ"
 
.
.
 
 
.
 
 
 
 
นั่นแหละค่ะ ต้นเหตุของฟิคเรื่องนี้
นั่นแหละค่ะ ที่หลอกหลอนเราอยู่ในขณะนี้
 
มันน่ารักจริงๆนะ ยืนยัน นอนยัน ฮือออ TT
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ได้พ่อมดน่ารักแก้มป่องอายุ 5 ขวบมาอยู่ในความดูแลซะงั๊น ช่างเป็นค่าตอบแทนที่คุ้มเกินคุ้มค่ะเชื่อเถอะนิชคุณ
น่ารักง่อออออออ ชอบๆๆๆ
ต่อไปจะเป็นยังไงเนี่ยย
พ่อมดน้อยจะแผลงฤทธิ์อะไรไหม 
นิชคุณจะดูแลได้ไหม หรือว่าปวดหัว 
ก๊ากกกกกกกก
ปล.เก๊าเพิ่งมาอ่าน.////.
ขอบคุณค่ะ

#18 By PintooPim on 2013-04-23 14:33

อ๊ากกกกกกกกกกกก น้องน่าย๊ากกกกกกกกกกกก
น้องแก้มกลม หนูน้อยห้าขวบน่าย๊ากกกกกกกกกกก
เด็กคนนี้น่าย๊ากกกกกกกกก

#17 By Miss_Jang on 2012-11-17 00:51

เดี๋ยวก็รู้ถึงฤทธิ์พ่อมดน้อย 5 ขวบ น่ารักเชียว

#16 By cat (192.168.1.101, 180.183.27.120) on 2012-02-19 21:12

กร๊ากกกกกกก ตกลงว่ามันก็อิงแฟนตาซีล่ะนะ

ก็ด้งน้อยเป็นพ่อมดนี่นา งานนี้คุณนี่ได้ปวดสมองแน่ๆ

เพราะท่าทางพ่อมดน้อยคนนี้จะซุกซนใช่เล่น 555++

#15 By khundong (124.121.236.182) on 2011-08-28 20:29

เก้าชอบฟิคเรื่องเน้อ่า(เก้าก็อายุ ห้าขวบเหมือนกัน อ่ะ อย่าสงสัย อายุสมองไง๊)

อยากได้พ่อมดน้อยมั่ง
ชอบตอนเสกผนังห้องให้เป็นสีลูกเจี๊ยบอย่างฮา

#14 By j (101.108.166.158) on 2011-05-14 20:30



ขำก๊ากเลยค่ะ ตอนที่เฮียซูแกพูดภาษาพ่อมด "อันตัวข้ามีนามว่าคิมจุนซู" ฮ่าๆๆๆ ไม่ไหวจะเคลียร์ ฮามาก

พอยิ่งมาเจอเด็กด้งอายุสมองเท่ากับห้าขวบอีก สุดๆ ไปเลย
เริ่มรู้สึกเป็นห่วงพี่คุณขึ้นมาเล็กๆ มาวันแรกก็ระบายสีฝาผนังเป็นลายลูกเจี๊ยบซะแล้ว ฮ่าๆๆๆ

ฟิคนี้คงเป็นฟิคน่ารักๆ ฮาๆ แน่เลยใช่มั้ยคะ (เดาๆ)
ยังไงจะติดตามอ่านจนจบนะคะ ^^

#13 By kung (124.120.139.145) on 2011-04-22 23:08

เอิ่มมมม จุดนี้ควรห่วงใครดีเนี่ย

นิชคุณ หรือ พ่อมดน้อยดี

แลดูไม่เบาทั้งคู่

#12 By hip2dapo on 2011-02-07 00:06

อยากจะกระโดดเข้าไปฟัดพ่อมดแก้มป่อง TwT
จุนเคย์คิดดีแล้วหรือที่มาฝากเด็กน้อยคนนี้ไว้กับนิชคุณ
แรกๆมันอาจจะยอมนะ
หลังๆมันเอาคืน คิดบัญชี คิดค่าเสียหาย ค่าเลี้ยงดูขึ้นมา พ่อมดน้อยฉันจะเหลืออะไรบ้างงงงงงงงงง

แม่งแฟนตาซีบังเกิดขึ้นกับชีวิตนิชคุณแล้ว
ผิดที่นิชคุณนั่นแหละ ผิดที่ไปคบเพื่อนอย่างคิมจุนซู
ก้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

อูยองท่าจะแสบและดื้อมากกกกกกกกกกกกก เห็นแววแล้วร่ำๆจะต้องซื้อยาแก้ไมเกรนให้อิพี่มันหรือเปล่าหนอ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ขอบคุณค่า

#11 By kumameaw on 2011-01-20 02:04

น่ารักดีค่า น่าติดตามด้วย
อยากรูว่านิชคุณต้องเจออะไรบ้าง
เพิ่งอ่านแนวนี้เป็นครั้งแรก อิอิ

ในแก้มพ่อมดน่ะ อมพิษไว้ใช่มั้ย??

#10 By melody (180.180.99.185) on 2011-01-16 02:29

ขอกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดสครีมมมมมมมมให้กับพล๊อตเรื่องค่ะ โอ้ยยยยยน่ารักมากมาย พ่อมดน้อยจางอูยองอายุ5ขวบ จุนซูแอบฮาน่ะเนี่ยมีการมาฝากให้เป็นเด็กฝึกหัด เด็กฝึกหัดต้องหัดช่วยเหลือมนุษย์ อูยองเป็นพ่อมดน้อยอายุห้าขวบ จะมีพิษมีภัยสักเท่าไหร่กันเชียว 55555 ฝันไปเถอะด้งน่ะร้ายจะตาย

นิชคุณตกที่นั่งลำบากแบบงงๆ ชอบตอนที่มันไม่ยอมช่วยอะไรฟรีๆ “ฟรีห่าไร เมิงได้นี่ไง พ่อมดอ่ะ ได้พ่อมดน้อยน่ารักแก้มยุ้ยไปดูแล โคตรกำไรอ่ะ” ฮามากจัดไป ไม่ฟรีหรอกได้เด็กน้อยน่ารักไปครอง อ้ากกกกกก

#9 By Dearsama (125.25.209.6) on 2011-01-12 22:05

เหมาะมากอ่ะ TT เพราะธรรมดาด้งมันก็น่ารักลูกเจี๊ยบอยู่แล้ว พ่อมด5ขวบจางอูยองน่าฟัดโค่ดๆ

พี่คุณ~เหนื่อยหน่อยนะ *ตบบ่า*

#8 By ciff (61.90.122.104) on 2010-12-26 00:47

อร๊ายเรื่องนี้น่ารักมากกก เป็นอะไรที่จิ้นได้มากๆ กับพ่อมดน้่อยจางอูยอง ฮามากกกก
แบบดูนิ่งๆ แต่อินี่คิดว่ามันตัวป่วนแน่ๆ
มีหวังนิชคุณได้ปวดหัว(ใจ)กับพ่อมดน้อยนี่แน่นอนก กร๊ากกกกก
รีบมาต่อนะค่า ชอบมากมายอะไรขนาดนี้เนี่ย กร๊กกกก

#7 By bee-nizaa on 2010-12-22 19:56

น่ารักจังเลยค่ะ พ่อมดน้อย แก้มย้วย ๆ เราว่างานพี่คุณได้ปวดหัวแน่ ๆ เลย ใช่มั้ยค่ะไรเต้อ จะรออ่านตอนต่อไปนะค่ะ

#6 By Lover KW (202.91.18.201) on 2010-12-20 21:44

ฮว๊ากกกกกกกกกกกก [อุ๊ย เดี๋ยวเสียงหาย]
คือเป็นพ่อมดเด็กน้อยอายุครบ5ขวบ แก้มยุ้ยๆ
ตัวขาวๆอ่ะนะ โอ้ยอยากเลี้ยงไว้ที่บ้าน
แล้วพี่คุณจะเอาไงต่อเนี่ย

#5 By FSEASON on 2010-12-20 21:19

พ่อมดน้อย อายุ 5 ขวบ
ด้ง 5ขวบ น่ารักจริงๆๆ
สนุกม๊ากกกกกกกกคะ
รอตอนต่อไปน้า

#4 By au (113.53.80.142) on 2010-12-20 10:18

อ๊ายยยยยยยย กรี้ดดดดดดด ออกมาแนวนี้ก็ชอบค่า
อูยองเป็นพ่อมดน้อยยยยยยย ฉลาดมากด้วยยยยยย
อิอิ แอบสงสารน้องคุณ ฮ่าๆๆๆๆ โดนซูทิ้งทุ่นซะงั้น
แล้วอยู่ๆ ก็นะ เปิดตัวได้กระทันหันมาก ในเรื่องรู้จัก
กันมานานแค่ไหนก็ไม่รู้ อยู่ๆ ก็บอกว่าเป็นพ่อมด
จะไม่อึ้งกิมกี่ได้ไง ใช่มะ อิอิ พี่แอบงงเรื่องเวลานิดนึง
ไม่รู้ว่าโลกไหนเร็วกว่าโลกไหน สรุปว่าร่างกายด้ง
จะโตเร็วเหมือนมนุษย์ปกติ แต่ว่าอายุยังน้อยอยู่?
อิอิ สงสัยเยอะเกิน แต่ไม่เป็นไร ไม่ต้องตอบก็ได้น้า
เรื่องนี้สนุกแน่เลยค่า จะมานั่งรอ นอนรอ ตอนต่อไป
เลยน้า ขอบคุณที่มาอัพเดทค่า

#3 By love-khunyoung (65.190.191.249) on 2010-12-20 09:57

พ่อมดน้อยแก้มป่อง อายุห้าขวบ...

น่ารักมว๊ากกกกกกกกกกกกกก

#2 By aha (115.67.150.97) on 2010-12-20 07:02

โฮฮฮ น่ารักจริงๆด้วย เห็นรูปข้างบนแล้วหลงแทบโงหัวไม่ขึ้น พ่อมดน้อย หนูอย่ากวนอย่าแกล้งพี่เค้าน้า พี่เค้าเป็นมนุษย์น้าาาาาาาาา. ..เป็นเด็กห้าขวบที่น่าดึงแก้มมากค่ะ จิ้นว่าตัวเองตอนห้าขวบเป็นไงนะ -"- เฮียซู แกสลัดแพนด้ามาเป็นพ่อมดด้วย ชนะเลิศ เนื้อเรื่องสนุกดีค่ะ ไม่ได้อ่านแนวแฟนซีแบบนี้นานแล้ว ชอบๆHot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#1 By YoochunMySunshine on 2010-12-19 23:56

Recommend