[SF] Why can't you see[1/2]

posted on 19 Sep 2010 00:53 by woohoney in SmileJunho

คำแนะนำ : ก่อนที่คุณจะอ่านเรื่องนี้ ควรจะแน่ใจเสียก่อนว่า คุณได้อ่านเรื่องต่อไปนี้มาก่อนแล้ว อันได้แก่
All night long, Heartbeat, Farewell is coming, Lesson 1 เพื่อความเข้าใจอันดีต่อเนื้อหาที่กำลังจะได้อ่านต่อจากนี้

คำเตือน : มันไม่ใช่ภาคต่อ แต่มันเกี่ยวเนื่องกันอยู่เล็กน้อย เพราะคนแต่งหมดมุกเลยเอาของเก่ามารียูส
เพราะฉะนั้น เรื่องมันโคตรมั่ว !




















ผมรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ และผมก็รู้ว่าผมไม่ได้คิดไปเอง


มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับสมาชิกร่วมวงของผมทั้งสี่คนตรงนั้นแน่ พอเราพักจากการซ้อมเต้น สี่คนมันถึงไปจับจองพื้นที่ยืนกันอยู่อีกฝั่งห้องพร้อมทำท่าน่าสงสัยอย่างนั้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมสังเกตเห็น คิมจุนซูมีอาการหวาดผวามาสักพักแล้ว เอะอะอะไรนิดอะไรหน่อยก็สะดุ้งจนคนอื่นตกใจแทน วันดีคืนดีก็ลุกขึ้นมาโวยวายโอดครวญหาคนไปนอนเป็นเพื่อน เพราะอ๊คแทคยอนรูมเมทตัวเองเอาแต่เซื่องซึมน้ำลายหนืดเป็นแมวหงอย นั่งเป็นรูปปั้นมนุษย์ผู้ไร้วิญญาณ ไม่รู้เป็นอะไรของมัน นั่นไง.. จู่ๆแทคยอนก็ไหลลงไปนั่งกับพื้น ตามองเหม่อขึ้นฟ้า คงกำลังโทษดินโทษฟ้าอยู่ละมั้ง ไอ้สองคู่รูมเมทนี่ ผมไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกมัน สงสัยแม่มจะกลัวกันเอง แต่อีกสองคนที่เหลือน่ะ ผมว่าผมพอรู้นะ คนพี่ก็ยืนยิ้มหวานเยิ้ม ไอ้คนน้องก็ก้มหน้างุดๆ เอามือกุมแก้มตัวเองส่ายไปส่ายมา ปากพึมพำอะไรคนเดียวมุบๆมิบๆ ให้คนโตกว่าพาหัวเราะชอบใจ อาการอย่างนี้มัน.... ไม่ผิดแน่ๆ หึๆๆ




ป้าบบ!





หน้าแทบทิ่มพื้น หมีที่ไหนมาตะบปหลังฟระ

“อีจุนโฮ คุณเมิงเป็นบ้าไรคับ หัวเราะคนเดียว” ผมตวัดสายตามองคนพูด แอบด่ามันอย่างไร้เสียงไปที ‘อ้ายย เอี้ยยย’ ฟาดมาได้นะหลังตูนี่ คนเขาออกจะตัวเล็กบอบบางน่าทะนุถนอม


“ฮวังชานซอง นายเห็นนั่นมั้ย” ผมทำหน้าซีเรียส พลางพ้อยนิ้วไปที่ผนังห้องฝั่งตรงข้ามที่มนุษย์ผู้มีอาการประหลาดทั้งสี่ยืนอยู่


“จุนซูฮยอง แทคยอนฮยอง นิคคุณฮยอง อูด้ง” ใครใช้ให้มันไล่ชื่อ ตาโตซะเปล่าไอ้นี่ ไม่ได้สังเกตเห็นอะไรที่ผมเห็นเลย ผมชูสองนิ้วแล้วทิ่มตามันเข้าให้


“โอ้ยย เชี่ย” แน่ะ ด่าตูอีก ทีตูด่าเมิง ตูยังแอบด่าในใจเลยนะเฟ้ย


“สม นี่เมิงไม่เห็นจริงๆหรอวะ”


มันส่ายหน้าดิกๆเป็นลูกหมีหิวนม ผมโอบไหล่ชานซองให้มันโน้มหูมาใกล้ๆ


“ฉันว่ามันถึงเวลาที่สองมักเน่ผู้ยิ่งใหญ่จะออกช่วยเหลือมวลมนุษย์แล้วล่ะ ชานซอง”


มันขมวดคิ้วจนหน้ายุ่งเป็นหมีโดนผึ้งต่อยตูด ด้วยความสงสารกลัวว่าถ้าแม่มยังคิดไม่ออก มันอาจจะท้องผูกไปตลอดชีวิต ผมเลยกระซิบสงเคราะห์ให้...






“ห๊า !! อูยองอ้อบอิคอุนน” ไอ้หมียักษ์ซื้อบื้อตะโกนลั่นจนผมต้องตะครุบปากมันแทบไม่ทัน นี่เมิงไม่เห็นหรอว่าเมื่อกี้ตูกระซิบกับเมิงแทบตาย แล้วเมิงจะตะโกนหาพ่อหมีให้มาซื้อนมตามะลิให้หรอไงวะ




“เบาๆสิวะ” ผมดุมัน ก่อนจะหันไปยิ้มแห้งๆให้สมาชิกที่เหลือของวงที่หลุดจากภวังค์แล้วหันมามองที่เราสองคนเป็นตาเดียว






------------------------------------------------------------------------
















“จางอูยอง นายบอกมาเหอะ ชอบพี่คุณใช่ปะ”


“ปล๊าววว” นั่นดูมัน เปล่าซะเสียงสูงเชียว เดี๋ยวพ่อเอานิ้วดีดจมูกซะนี่ ข้อหาโกหกไม่เนียน


“แล้วหน้าแดงทำไม”


“ใครหน้าแดง” มันสะดุ้งมองผมหน้าเหรอหรา ยังกับถูกจับผิดได้ ก่อนจะรีบเก๊กหน้าขรึม ไม่ทันแล้วล่ะด้งเอ๋ย


“เขินอะดิ๊” ผมกระแซะๆถาม


“เขินอะไร ไร้สาระว่ะ” จางอูยองปฏิเสธเสียงแข็งก่อนจะยกมือขึ้นพัดให้ตัวเอง “อากาศมันร้อนๆเนอะ”


เนียน..เนียนมาก พัดแล้วเดินหนีไปเนียนๆ


ผมแทบจะเห็นหน้าตัวเองกำลังยกยิ้มมุมปากแล้วหัวเราะเจ้าเล่ห์อย่างรู้ทัน หึๆๆ ๆ




ป้าบบ!




ไอ้นี่ไม่มีวิธีอื่นจะทักกูแล้วหรอ


“เป็นไงมั่ง” มันตีหน้าซื่อ พลางกระพริมตาปริบๆอย่างไร้เดียงสา อยากจะตอบเหลือเกินว่า.. ด้งเป็นไงไม่รู้ รู้แต่ว่าตูเจ็บ


“ไม่ผิด ไม่ผิดแน่ๆ”


“หือ”


“ไอ้อาการอย่างนี้ มันต้องกำลังมีความรักชัวร์” ผมกอดอกพูดด้วยความมั่นใจ


“แล้วเขาบอกรึเปล่า ว่าเขารักนิคคุณอ่ะ”


“เปล่า”


“แล้วมันจะชัวร์ได้ไง”

ผมเหลือบตามอง ไอ้คนที่พูดหน้าตายปากเคี้ยวกล้วยหอมแหย่บๆ คันไม้คันมืออยากตบกระโหลกให้มันหายแบ๊วซักที


“ของอย่างนี้ มันไม่ต้องพูดหรอกเฟ้ย ดูด้วยตาก็ดูออก มันอยู่ที่ใจ”











----------------------------------------------------------------------------












ซีเรียส ซีเรียสนะเนี่ย ผมกระชับแก้วกาแฟในมือ มองหน้าผู้สมรู้ร่วมคิดสลับกับน้ำดำๆที่ถืออยู่ หน้าที่อันยิ่งใหญ่ ภารกิจอันใหญ่หลวงอยู่ในกำมือของผมแต่เพียงผู้เดียว ถึงเวลาที่สองมักเน่แห่งราชวงศ์บ่ายสองจะออกปฏิบัติการผลักดันให้นิชคุณกับจางอูยองอิสสะเรี้ยลลล อิสสะเรียลล more than real


“ถ้าเราเทน้ำใส่โซฟา อูยองก็จะไม่มีที่นอนใช่ปะ ก็ต้องไปนอนห้องพี่คุณ”


“ฉันว่าอูยองจะนอนพื้นแทน” ชานซองขัด


“งั้นเราก็ราดพื้นไปด้วย”


“พื้นเปียกมันก็เช็ดได้สิครับจุนโฮ”


“เอ่อ จริง” ผมยกแก้วกาแฟขึ้นจิบคลายเครียด รสขมปี๋ทำเอาผมแทบคายทิ้ง เว้ย จะช่วยเพื่อนให้สมหวังในความรักนี่ลำบากสมองจังวะ


“แล้วทำไงดีอ่ะ ชาน” ผมมองหน้าผู้ร่วมแผนการณ์ขอความช่วยเหลือ


“ไม่เห็นยาก” ชานซองฉีกยิ้ม ก่อนจะเอามือโอบไหล่ผม แล้วโน้มตัวเข้ามาใกล้ ปากกระซิบแผนการณ์ที่ทำให้ผมค่อยๆคลี่ยิ้มออกมาในที่สุด ฉลาด... ฉลาดมาก วันนี้หมีมันได้อาหารครบห้าหมู่เว่ย ผมส่งสายตาอึ้งทึ่งให้ชานซองที่ยืนหน้าแป้นยืดอกภูมิใจในไอเดียของตัวเอง
ว่าแต่ทำไมผมรู้สึกเหมือนพลาดๆอะไรไปสักอย่าง ไม่หรอกมั้ง ไม่พลาดสิ แผนการณ์ระดับเอบวกบวกขนาดนี้ ยังไงจางอูยองได้ไปนอนห้องนิชคุณแน่ๆคืนนี้ แหม... มันช่างน่ากระหยิ่ม ยิ้มย่องใจเสียจริงๆ


ผมค่อยๆเทน้ำกาแฟรสชาติอุบาทว์ลงบนผ้าปูสีขาวทีละนิด ก่อนจะสาดไปทั่วที่นอน มันเจิ่งนองอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะซึมลงสู่เบื้องล่าง เละ... บอกได้คำเดียวว่า ‘เละ’













--------------------------------------------------------------------------------








จางอูยองในชุดนอนลายสกอตสีฟ้ายืนเช็ดหัวตัวเองที่เปียกซ่กเพราะเพิ่งสระผมมาใหม่ๆ กระพริบตาปริบๆมองผมที่นั่งจับจองโซฟาด้วยแววตางุนงงเหมือนลูกแมวหลงทาง อย่าห่วงเลยเจ้าแมวน้อย คืนนี้เจ้าจะได้นอนซุกในอ้อมกอดของพ่อหมาใหญ่ใจดีเป็นแน่แท้


ผมฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะตอบสีหน้าที่เป็นเหมือนคำถามที่ไร้เสียงของเขา

“เผอิญว่า ฉันทำกาแฟ หกใส่ที่นอนตัวเองน่ะ”


อูยองทำหน้าเหมือนซีพียูกำลังประมวลผล โหลดวิญญาณแม่ศรีเรือนเข้าร่าง


“อ้าว แล้วเอาผ้าปูมาซักรึยัง นายต้องเอามาแช่ด้วยนะ เดี๋ยวเป็นรอยกันพอดี จริงๆเลยนะ ซุ่มซ่ามจริงๆเลยจุนโฮ เอากาแฟเข้าไปกินในห้องนอนทำไม” อู้ยย บ่นทีคิดถึงแม่เลยครับ ผมโบกมือขัดก่อนที่เขาจะบ่นยืดยาวไปมากกว่านี้


“แช่แล้วๆ แต่คืนนี้ฉันไม่มีที่นอน ขอฉันนอนโซฟาได้ป่าว นายไปนอนในห้องกับคุณฮยองละกัน” ผมเอนตัวลงนั่งพิงเบาะโซฟาเยี่ยงจักรพรรดิ์ ยกขาขึ้นไกว้ห้างเรียบร้อย พลางมองแก้มอูมๆที่เริ่มเปลี่ยนสี จนเจ้าตัวต้องยกมือขึ้นมาจับ ก่อนจะส่ายหัวรัวจนหยดน้ำจากเส้นผมสะบัดกระเด็นไปทั่ว


“ม.. ไม่..ดีกว่า นายไปนอนในห้องเถอะจุนโฮ”


“เฮ้ยย ไม่เป็นไร ฉันอยากนอนโซฟา”


“เอางั้นหรอ”


“อื้มมม”


“งั้นเดี๋ยวฉันนอนพื้น นายไปนอนในห้องนายไปชานซอง” เมื่ออูยองเห็นจะเกลี่ยมกล่อมผมไม่ได้ เลยเปลี่ยนเป้าไปที่ชานซองที่นอนกลิ้งเกลือกอยู่แทบเท้าผมแทน


“โอ้ย ฉันไม่ชอบนอนเตียงนายก็รู้ ดิ้นๆหน่อยก็ตกเตียงแล้ว”


จางอูยองพ่นลมพรืด ราวกับกลัวว่าถ้าเก็บลมไว้มากเกินไปแก้มตัวเองจะระเบิด


“ถ้าอย่างนั้น...เอางี้ ฉันนอนพื้นกับนาย”


“ไม่ได้” ผมโพล่งออกไป เรียกสายตาอูมให้หันมามองอย่างจับพิรุธ


“เอ่อ....” ผมอ้ำๆอึ้งๆ จะไปต่อไงดีละครับ พอดีกับที่ชานซองเลื้อยขึ้นมาจากพื้น


เพื่อช่วยชีวิต?...


“คืองี้นะอูยอง คืนนี้ ฉันอยากอยู่กับจุนโฮสองคนน่ะ”


ห๊ะ..หือ... เมิงจะช่วยตูอย่างนี้ เอามีดมาแทงตูทิ้งเถอะ สีหน้าอูยองดูจะตกใจ ก่อนที่มุมปากจะค่อยๆปรากฎรอยยิ้ม


“นี่พวกนาย...” เขามองหน้าผมสลับกับชานซอง ด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ผมไม่ชอบแววตาแบบนั้นเลยสักนิด ”แล้วก็ไม่บอกแต่แรก งั้นก็ได้ ตามสบายๆ”


อีจุนโฮอยากจะตะโกนว่า มันไม่ใช่อย่างน้านนนนน แต่วิญญาณกามเทพในตัวมันบอกว่า เหยื่อหลงกลแล้ว ยอมๆไปเหอะ ผมยิ้มตอบเขาอย่างแช่มชื่นที่สุดเท่าที่จะทำได้จากในอ้อมกอดของชานซอง ที่เนียนมาเอามือมาโอบไหล่ เอาวะ เพื่อความสมจริง เพื่อเพื่อนๆ













-------------------------------------------------------------------




“คุณฮยอง” ผมแนบหูเข้ากับประตู ฟังเสียงที่ดังมาจากข้างใน


“อ้าว ว่าไง อูยอง” นิชคุณแกนี่หล่อกระทั่งเสียงเลยเว้ยเห้ย


“คือ... เอ่อ...” น่ะ..มีเขินเล็กน้อย จนติดอ่างเชียว แล้วนายจะต้องขอบคุณฉันอูยอง “เอ่อ ผมนอนกับคุณฮยองได้มั้ยอ่ะ”


“คือ จุนโฮเขาจะขอนอนที่โซฟาน่ะ เพราะที่นอนเขาเลอะ ผมเลยให้เขานอนที่ผม” อูยองรีบอธิบายถึงสาเหตุพาลวันโดยไม่จำเป็นสักนิด ถึงได้ยินแต่เสียง แต่ผมก็รู้ว่าคุณฮยองยิ้มหน้าบานปากฉีกถึงรูหูตั้งแต่เห็นแค่แก้มโผล่เข้าไปแล้ว


“อ่อ เอาสิ อูยองจะเข้ามานอนในนี้เมื่อไหร่ก็ได้อยู่แล้วนี่ครับ พี่ไม่ว่าอะไรสักหน่อย” น่านน..ผมฟังแล้วยังแอบเขิน แล้วจางอูยองไม่แก้มแดงเป็นลูกตำลึงปูซานไปแล้วหรอ และเพราะไอ้คนที่คงจะเขินมันดันเริ่มพึมพำงึมงำคนเดียว ชานซองที่ยืนแอบฟังอยู่ข้างหลังผมเลยยิ่งขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีก ส่งผลให้ผม ชานซองและประตูแทบจะรวมร่างกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน




“ผ...ผม.. น...  นอนแล้วนะครับ”


“เดี๋ยวสิ จะนอนทั้งหัวเปียกๆอย่างนั้นหรอ”


“.....”



“มานี่มา เดี๋ยวพี่เช็ดให้” เฮ้ยย เช็ดผมให้กันด้วยอ่ะ ผมบีบแขนชานซองไม่ให้ตัวเองเผลอส่งเสียงอะไรออกไป รู้สึกถึงลมหายใจของคนข้างหลังที่พ่นรดต้นคอสะดุดลงชั่วขณะ ลุ้นสิครับ ผมเองก็ลุ้นจนแทบลืมหายใจไม่ต่างกัน




“ผมเช็ดเองก็ได้ฮะ” อูยองปฏิเสธเสียงเบาจนผมต้องยกนิ้วขึ้นแคะหู ซึ่งหน้าด้านหน้าทนอย่างคุณฮยองพี่ผมน่ะ คงไม่ฟังหรอกครับ ยืนยันได้จากคำพูดถัดมาของนิชคุณ









“หอมจัง....”
“...........”


ฟอด!






เห้ยย...โดยไม่คาดคิด เข็มขัดสั้น คาดไม่ถึง เมื่อกี้นั่นมัน... คุณฮยองบอกว่าหอม แล้วเสียงฟอด นั่นมัน...


ความรู้สึกนี่.. มันช่างเหมือนเวลาที่เรามองเห็นลูกสาว(?)คนเดียวเป็นฝั่งเป็นฝา รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหลออกมาซะให้ได้ ผมหันไปมองหน้าชานซองด้วยความปิติยินดี เราไฮไฟว์กันเบาๆไม่ให้มีเสียง ก่อนที่ชานซองจะกระโดดขึ้นลงด้วยปลายเท้าปานว่ากำลังเต้นระบำบัลเลต์ลูกหมีด้วยความเปรมปรี ถึงผมจะคิดว่ามันดูเด็กน้อยไปสักนิด แต่ก็อดกระโดดตามไม่ได้ นิชคุณไม่ทำให้ผิดหวังอีกแล้วครับท่าน เข้าไปได้ไม่ถึงห้านาที พี่แกจับหอมแก้มไปแล้ว และค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล ไม่อยากจะคิด.. ไม่อยากจะคิด แค่นึกถึงก็จั้กจี้แล้วครับ
เราวิ่งพล่านทั่วห้องจนครบรอบ ก่อนจะรวบรวมสติกลับมาประจำตำแหน่งเงี่ยหูฟังจากหน้าประตู


“ไม่เอาแล้วฮยอง ผมนอนดีกว่า” ผมได้ยินเสียงอูยอง ตามด้วยเสียงสะบัดผ้าห่มพรึ่บ


“ครับๆ” นิชคุณหัวเราะ “ฝันดีนะ อูยอง”



แล้วก็เงียบ...


เห้ยย นี่ผมลงทุนไปเยอะนะ แค่นี้เนี่ยนะ จะนอนกันจริงๆหรอ ไม่เอาอ่ะ อย่างนี้ต้องกระตุ้น ผมหันไปมองหน้าชานซองที่แสดงถึงความผิดหวังไม่ต่างกัน



“งานนี้สงสัย ต้องมีตัวช่วยอีกสักหน่อยว่ะ ชานซอง”









--------------------------------------------------------------------





Talk{};

เอามาลงแบบง่วงๆ มึนๆ - -"
ติดตามตอนต่อไปด้วยคับ
เรื่องไร้สาระอ่ะ แต่ยาวมาก ฮ่าๆ
ต้องแบ่งเป็นสองตอนทีเดียว

Comment

Comment:

Tweet

เพิ่งมาติดตามฟิคค่ะ น่ารักมากๆ อธิบายตัวตนได้ดีทุกคน แล้วน่าติดตามมากกกกกกก อูยองน่ารักมาก #เกี่ยว?? คืออ่านไปยิ่มแก้มแตกไปค่ะ
ชอบมากๆ ขอบคุณที่เขียนฟิคน่ารักๆแบบนี้ให้อ่านนะคะ
ปล.อิจฉาคุณอ่ะ ได้หอม??น้อง >\\\<

#15 By Miss_Jang on 2012-11-14 23:36

อ่านไปอ่านมา เอ๊ะ นี่มันชานโฮ รึเปล่า 2 กามเทพ ปรึกษากันไปมา

ช่วยเหลือกันไปมา สุดท้ายจะลงเอยรักกันเองรึเปล่าคร้า ยิ่งตอนบอกว่า

อยากอยู่กับจุนโฮ 2 คน อย่าว่าแต่อูยองเลย เราก็คิด แถมตอนยืนแอบฟังด้วยกันนี่

ลุ้นคู่นอก มากกว่าคู่ในห้องอีกค่ะ 5555 แต่ไม่ใช่ว่าคู่ในไม่น่ารักนะ เรื่องนี้

จางอูยองโมเอ้กระแทกใจมากค่ะ หลงลูกอย่างแรง ลูกขาทำไมน่ารักแบบนี้

พี่คุณก็เสือปืนไวจริงๆ แบบนี้นู๋จางจะหนีไปไหนพ้น

ว่าแต่อยากเห็นลูกหมี เต้นระบำปลายเท้าเหลือเกิน แค่นึกภาพตามก็ฮาแล้ว

เอ่อ แล้วคู่เมท แทคซู สรุปว่าเค้าเป็นอะไรกันยังงัย คนนึงกลัว คนนึงเอ๋อ

#14 By YuMiTan (103.7.57.18|27.55.6.47) on 2012-05-07 14:27

เรื่องนี้คนที่ได้กำไรน่าจะเป็นชานนะคะเนี่ย :D

#13 By Aommino on 2011-11-05 23:31

อ่านมาตอนแรกๆ นึกว่าไม่ใช่เรื่องคุณด้ง
อิอิ อ่านไปอ่านมาถึงได้รู้ว่าน้องๆ เค้าจะช่วยพี่ๆ กัน
จุนโฮดูฮามาก แต่ฮีตั้งใจมากนะ
งานนี้ถ้าด้งไม่ตบรางวัล แม่ยกคุณด้งอย่างพี่
ก็อยากจะให้รางวัลซะเอง ทำได้ดีมาก :P
ต้องไปอ่านตอนต่อไปสินะ ว่าเค้าจะทำอะไรกันต่อ
น้องคุณเยี่ยมมาก หอมน้องเลยเรอะ? ไวจริงๆ
ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆ นะคะ

#12 By love-khunyoung (174.97.163.167) on 2011-10-24 11:46

เป็นฟิคที่อ่านแล้วยิ้มตามได้ตลอด สำหรับอีจุนโฮและฮวางชานซองในตำแหน่งกามเทพจำเป็น หรือความสอดรู้ของเพื่อนอันนี้ก็ไม่แน่ใจ แต่ว่ามันน่ารักมากค่ะ เป็นฟิคใสแหนวจริง ๆ แล้ว...
สองคนในห้องจะนอนกันเฉย ๆ จริงเหรอคะ แหม กามเทพทั้งสองออกจะลงทุนลงแรงไปไม่ใช่น้อย จะมาจบแค่นี้มันน้อยไปป่ะคะ น่าจะมีซัมติงอะไรอีกนิดนะ ไปอ่านตอนต่อไปดีกว่า หุหุ

#11 By talingping on 2011-03-02 20:59

น่ารักดีเนอะช่วยให้เพื่อนสมหวังชานกับโฮเก่งจริงๆ

#10 By khontoo on 2010-10-31 23:27

พี่ด้งน่ารักที่สุดในสามโลกเลย
แล้วแน่ใจนะพี่ชานว่าไม่ได้วางแผนให้ตัวเอง
พ่คุณอย่าทำให้ผิดหวังนะ

#9 By fernseason (125.26.117.43) on 2010-10-19 23:29

อ๊ายยยยยย
นังมักเน่กามเทพทั้งสอง 5555
ร่วมงานกันดีจัง ผลลุล่วงตามเป้าหมาย (ถึงแม้จะยังไม่ได้ขนาดที่ต้องการ)
แหม ๆ แผนต่อไปของแกจะเป็นอะไรน่ะ -0-
ไม่ใช่เอายาปลุกไปผมสในกาแฟให้เสี่ยมันกินนะ (คิดได้ - -)
ระวังเหอะ เล่นไปเล่นมา ช่วยคนอื่นเค้าดีนัก
ระวังจะได้หมีกลับมา หึหึหึ

#8 By Cloud World (61.90.96.167) on 2010-10-12 11:17

กลับมาอ่านตอนแรก โฮ๊ะๆๆๆ ตี๋โฮช่างเจ้าเลห์ที่สุด
เจ้าเล่ห์คนเดียวชวนหมีมาเป็นทัพหลังอีกต่างหาก คิดจะยุให้คู่นู้นคู่นี้เขารักกัน
แล้วคู่แกละ? หนุกหนานๆๆ

#7 By woo!! on 2010-09-25 21:26

นี่มันชานโฮนี่หว่าาาาา
ชอบอะ ชานเอ๋อได้ใจจริงๆ 5555555
“คืองี้นะอูยอง คืนนี้ ฉันอยากอยู่กับจุนโฮสองคนน่ะ”
พูดอะไร๊ พูดอะไรของแก จะอยู่ทำอะไรกันสองคน
ดึกๆดื่นๆ 55555555555555555
ระวังเถอะไปช่วยจับคู่ให้เค้า แล้วเกิดอิน มาจับคู่กันเอง ฮ่าๆ
อูด้ง น่ารัก ใสซื่ออีกแล้วว อ่าา(อยากได้เด็กคนนี้มาเก็บไว้ที่บ้านน ><)
ส่วน นชค นี่ก็ตัลหลอดดดดดดด
ไม่เคยปล่อยโอกาสให้พลาดไปซักครั้งเดียว (อันนี้ชมๆ 55) เนียนก็หนูด้งตลอดอะ นิดๆหน่อยๆก็เอาอะนะ



#6 By beriinz-kn3 on 2010-09-22 14:39

หมีชาน คิดจะตะปบโฮช่ายม้ายยยยย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ทั้งคุณด้ง ทั้งชานโฮ

ฝันดง ฝันดีอะไรกัน รีดเดอร์ไม่ให้นอน ห้ามๆๆ จะนอนทำไมกัน ค่อยไปนอนคืนอื่นนะ คืนนี้ทำอย่างอื่นกันเหอะ ว่าแต่..มีเวลาทั้งคืน ทำได้หลายอย่างเลยนะ เช่น เล่านิทาน นอนจ้องตา นั่งเล่นไพ่ หรือจะ @*^%$!>?> จะทำอะไรดีอ่ะ คุณฮยองคงรู้ชิมิ เอิ๊กๆๆ


น่ารักดีค่ะ ชอบๆ รอตอนสองนะคะไรท์เตอร์

#5 By ckkiki (58.8.34.59) on 2010-09-20 21:59

๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
ชอบโคดๆๆๆ (พรุ่งนี้พรีเซ้นงาน อิเหมี่ยวมาอ่านฟิค- -)

นี่มันชานโฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ชอบอ่ะ แบบมันตลกอ่ะ ไรเตอร์ใช้ภาษาได้ฮาสมกับเป็นชานซอง และอีจุนโฮจริงๆ

อิชานเนี่ย เอ็งจะขัดคอขัดขาได้ตลอดเลยนะยะ
แต่เอ้ะะะะะะะะะะะะะะะะ อิประโยคช่วยอ่ะ แมร่มมมม
กูคิดค่ะ อยากนอนกับจุนโฮ อิบร้าาาาาาาาา อร้ากกก
แล้วแมร่มสองมักเน่ เอ็งระวังเถอะ ทำงานร่วมกันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยแบบนี้ ฟอลอินเลิฟขึ้นมาเหมือนไอ้สองคนในห้องแล้วจะหนาว (หนาวทำไม ๕๕๕๕๕๕)

จางอูยองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ลูกแม่ ลูกขาาาาาา น้องแก้มมมมมมมมมมมมมม
ไรเตอร์เอาอีกแล้ววววววววว ชอบบรรยายจางอูยองออกมาซะน่ารักน่าฟัด เราก็ตกหลุมรักซะเลย
เหมี่ยวชอบอ่านฟิคที่ไรเตอร์บรรยายจางอูยองน่ารักๆแต่ยังคงความเป็นจางอูยองอยู่อ่ะ งงป่ะ? ช่างเถอะ(อ้าว)

อิพี่คุณ แก๊!!!!!!!! อะไร มาหงมาหอม แม้ไม่รู้ว่าหอมแก้มหรือหอมผม แต่เสียงฟอดดังขนาดนั้นลูกกูเสียหายว้อยยยยยยยยยยยยยยย (วิญญาณคุณแม่ดีเด่นเข้าสิง)
ไอ้เจ้าเล่ห์ จางอูยองไม่น่าเลยลูก ไม่น่าเข้าถ้ำเสือเลย ฮือๆๆๆๆ

รอตอนต่อไปนะค๊าาาา

ขอบคุณมากๆค่าาา

ปล.เค้าเคยเม้นว่าอยากให้ ออลไนท์ลองเป็นฟิคยาว ตอนนี้ก็ยังอยากอยู่นะ ฮ่าๆๆๆ (อินี่- -)

#4 By kumameaw on 2010-09-19 22:37

น่ารักค่ะ อิอิ มันแบบ ใสๆ และรู้สึกถึงความเรียลลลลลล

อ่านไปก็หยุดยิ้มไม่ได้ น่าร้ากกกก จางวูยองมันช่าง เด็กน้อยยยย แก้มหอมมม อยากหอมบ้างงงงงง

คาดว่าจุนผู้พี่ ยังไม่หายหลอนผีพี่มินแจ 5555+

รอตอนต่อไปนะคะ น่ารักจัง ^^

#3 By jangsosin on 2010-09-19 18:04

อ่านตอนนี้ตอนเดียว ก็พอเข้าใจเรื่องนะคะ

ว่าแต่ เรื่องนี้เป็นชานนูนอ หรือคุณด้งเอ่ย?
แต่เป็นคู่ไหน ก็น่ารักทั้งนั้นค่ะ ..

ชอบคาแรกเตอร์ชานซองจัง ฮามาก ...ลูกหมีเอ๊ยยย

รอลุ้นตอนหน้านะคะ ว่าสองมักเน่แห่งราชวงศ์บ่ายสอง จะทำตัวเป็นกามเทพช่วยอุ้มสม ฮยองทั้งสอง ยังไงบ้าง

ไม่ใช่ว่า ช่วยกันลุ้นคู่พี่ชาย จนมาคู่กันเองซะล่ะ เจ้าสองตัวป่วนเอ๊ยยยย

สนุกมากๆ ค่ะ ...ยังยืนยันนะคะ ว่าน้องแต่งเรื่องแนวอิงวง คอมเมดี้เล็กๆ แบบนี้ ได้ดี น่ารักมากๆ ค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ^^

#2 By Fleur (182.52.16.189) on 2010-09-19 16:24

แน่ใจหรอว่ามันเกี่ยวกับเรื่องก่อนๆอ่ะ เราว่ายังไงก็เป็ยเรื่องใหม่เนะ แต่อูด้งน่ารักอ่ะ ถึงจะชานูนอมากไปนิ้ดดดด แต่ชอบตอนลูกหมีเต้นบัลเลย์จังค่ะ แค่คิดภาพตามก็บันเทิงแล้ว หุๆๆๆๆ ...มารอลุ้นตอนหน้านะคะ เดาไม่เถิกว่าตอนหน้าจะจบที่คุณด้งหรือชานโฮ. ขอบคุณนะคะ เรื่องนี้สนุกดี

#1 By YoochunMySunshine on 2010-09-19 01:45

Recommend