[SF] Lesson 1

posted on 30 Aug 2010 16:29 by woohoney in WooHoney

 



 
 
 
 
ผมไม่อยากจะบ่นหรอก


กินแล็วก็ไม่เก็บ จานชามก็ไม่ล้าง บ้านเลอะก็ไม่รู้จักเช็ด ของก็วางกันระเกะระกะด้วยอารมณ์ศิลปะที่ยากจะเข้าถึง ไม่เข้าใจ จัดให้มันเป็นที่เป็นทางอีกนิดมันจะตายมั้ย ถ้ามันเป็นระเบียบแล้วมันจะไม่อาร์ตพอหรอวะ รกหูรกตา หงุดหงิดหัวใจ คันไม้คันมือ อยากจับบ้านทั้งหลังใส่ตะกร้าล้างน้ำแล้วเขย่าๆ ถ้าไม่ติดว่าของเกินครึ่งมาจากแฟนคลับจะแกล้งยกเค้าบ้านตัวเองให้เหลือแต่เสื่อผืนเดียวเลยคอยดู ผมเดินตามเก็บเศษซากขยะที่ซุกๆอยู่ตามหลืบมุมของห้องที่มีอยู่เยอะเกินปกติมนุษย์ ให้ตายเถอะอยู่กันไปได้ไงวะ ไอดอลสัตว์ป่า สภาพห้องก็เละยังกะโดนฝูงสัตว์อพยพวิ่งเข้าถล่มก็ไม่ปาน มิน่าแม่บ้านกี่คนๆถึงได้ลาออกกันหมด


ที่ผ่านมาพวกเราซ้อมหนักเพื่อเตรียมคอนเสิร์ต กลับบ้านมาหัวถึงหมอนก็แทบจะปิดสวิชต์ตัวเองถอดแบตถอดปลั้กเครื่องดับไม่รับรู้โลกแล้ว ผมก็ไม่ได้สังเกตหรอกว่าห้องมันเริ่มใกล้เคียงกองขยะมากขึ้นไปทุกทีๆ จนวันนี้นี่แหละ ถึงได้เห็นสภาพที่แท้จริงเต็มๆตา มันโชคดีโชคร้ายวะเนี่ยที่ได้พักอยู่บ้านคนเดียวอ่ะ



ผมล้วงมือเข้าที่ใต้โซฟา ก่อนจะคว้าเปลือกกล้วยเน่าๆที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำออกมา... ไอ้ชานซอง


ผมสอดส่องเข้าไปในความมืดมิดลึกลับใต้โซฟา จะมีสัตว์ประหลาดโผล่มาลากแขนผมเข้าไปรึเปล่าครับ คิดแล้วก็หวาดๆ ผมหลับตาปี๋เม้มปากแน่นเตรียมใจพร้อมรับกับอะไรก็ตามที่หลบซ่อนอยู่ในความมืดที่มองไม่เห็น พลางปากก็สวดคำด่าทุกคำที่นึกขึ้นมาได้ให้แก่ฮวังชานซองผู้สร้างขยะหมายเลขหนึ่งไปด้วย ก่อนจะกลั้นใจแหย่มือเข้าไปอีกครั้ง มือของผมสัมผัสเข้ากับกล่องนมสองกล่อง ถุงมะม่วงเปล่าหนึ่งถุง กางเกงในหนึ่งตัว(ซักรึยังไม่อาจทราบได้) ถุงเท้าสามข้าง เปลือกส้ม เศษป็อปคอร์น หลอดยาสีฟัน ห่อหมากฝรั่ง หวีหักไม่เหลือซี่ หนังสือการ์ตูน ขวดยาสระผม แผงยาแก้ปวด เฮ้ย ทำเป็นเล่นไป ติดอยู่ใต้โซฟาไม่อดตายนะเนี่ย มีครบอ่ะ เสื้อผ้า อาหาร ยารักษาโรค ผมจับทุกอย่างโยนลงถุงขยะที่เริ่มอ้วนกลมขึ้นอย่างรวดเร็ว


พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างสะท้อนแสงวับๆ อยู่ในความมืดด้านในสุด ผมนอนเอาตัวแนบพื้นก่อนจะเหยียดสุดแขนจิกเล็บเท้าลงพื้นแล้วใช้ปลายนิ้วชี้กับนิ้วกลางคีบมันออกมา




ซีดีแผ่นนึง




ผมคงจะโยนมันทิ้งเยี่ยงขยะอีกชิ้น ถ้าไม่ใช่เพราะตัวหนังสือขยุกขยิกบนแผ่นที่เขียนว่า


‘สื่อประกอบการเรียนรู้วิชาส.ป.ช. สร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต ‘



คือ พวกผมก็ผ่านพ้นช่วงวัยประถมศึกษากันมาแล้วทุกคนนะครับ และก็ยังไม่มีใครมีลูกมีหลานอยู่ในวัยเรียนสักคน แล้วไอ้วิชาส.ป.ช. เนี่ย มันจะเป็นของเด็กโข่งตัวไหนกันครับ แถมมันยังจะมีวงเล็บไว้ด้วยอีกนะ

‘เข้าใจง่าย เรียนเร็ว ปฏิบัติตามได้จริง’

โอ้โห ส.ป.ช.ฉบับปฎิบัติ สำหรับเด็กขยันใฝ่เรียนรู้ใจร้อนอยากศึกษาด้วยตัวเอง ทำไมสมัยผมอยู่ป.สองถึงไม่มีแบบนี้บ้าง ไม่งั้นป่านนี้ผมคงไปนั่งเรียนหมอ ใส่ชุดกาวน์แว่นหนาเตอะ เดินหอบหนังสือไปมา ไม่ต้องมาแหกปากร้องเพลงไปวันๆให้เจ็บคอหอยเล่นหรอก หลอกครับหลอก ต่อให้อัญเชิญไปเรียนก็ไม่ไปหรอก หมอน่ะ ไม่ใช่ไร... เหตุผลสั้นๆง่ายๆ ผมกลัวผีครับ


แต่ไอ้ซีดีนี่มันไม่ชอบมาพากลว่ามั้ย


มันมาจากไหน มันเป็นของใคร และที่สำคัญ ผมไม่เชื่อว่ามันจะเป็นส.ป.ช. สำหรับเด็กแน่ๆ ถึงผมไม่ได้เรียนหมอ แต่ผมก็ไม่ใช่เด็กป.สองนะ หนทางที่จะพบความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว ผมบรรจงป้อนแผ่นใส่เครื่องเล่นซีดีที่แลบลิ้นมารับมันไปอย่างเกลียดคร้านจนน่าหมั่นไส้ คุณท่านจะพังก็พังเร็วๆเถิด กระผมจะได้ซื้อใหม่ มันกลืนแผ่นผมเข้าไปก่อนจะเคี้ยวกรึกๆอยู่สองสามที ผมแทบจะก้มลงกราบก่อนจะกดรีโมทฉึกๆอีกสี่ห้าทีที่ปุ่มเดิมเพราะมันกดไม่ติด ไอ้เครื่องเล่นซีดีชราภาพมันถึงยอมหยิบแว่นมาอ่านแผ่นที่มันอมไว้



 ไม่นานเกินรอ ภาพกายวิภาคก็ปรากฎบนจอทีวีพลาสม่าขนาด32นิ้ว



น่านน ชัดๆเต็มๆ กูว่าแล้วไง



“อูยองดูอะไรอยู่อ่ะ” ผมหันไปมองเจ้าของเสียงที่เดินมายืนข้างผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ มันกลับบ้านมาตอนไหนเนี่ย ไม่ให้ซุ่มให้เสียง


“เฮ้ย!” เขาสะดุ้งเมื่อสมองประมวลภาพที่เห็นอล่างฉ่างในจอเสร็จ แล้วหันมาเบิ่งตาโตใส่ผม ปกติตาก็โตอยู่แล้วจะเบิ่งทำพระแสงของ้าวอะไรอีกครับ ในเมื่อผมคงเบิ่งตาแข่งกับนิชคุณไม่ได้ ผมเลยยิ้มแห้งๆจนตาปิดให้เขาไปที


“ไม่ใช่ของผมนะ ผมเจอ เลยลองเปิดดู”


“ในเมื่อรู้แล้วว่ามันคืออะไร ก็ปิดนะ” พี่แกพูดพร้อมแบมือขอรีโมทจากผม ฝันไปเหอะ ขอสักครั้งในชีวิต ผมก็อยากรู้เหมือนกันนี่หว่า นาดู นัมจา ย้า....... ขอลอกคำพี่แกมาหน่อยเหอะ


“ไม่เอาอ่ะ อยากดู ประสบการณ์ชีวิต” ผมกระดึ้บๆ ถอยหลังหนี


“อย่าดูเลย ไม่เห็นน่าดู” ไม่น่าดู แต่รู้สึกนิชคุณจะเหล่มองจอบ่อยนะครับ


“ถ้าฮยองไม่อยากดู ฮยองก็ออกไปดิ่ ผมจะดูอ่า” ผมโบกมือไล่


“จะดูทำไม” เสียงดุอีกต่างหาก ดุได้ดุไป จังหวะเดียวกับที่คุณฮยองจะแย่งรีโมทจากมือ ผมวิ่งไปยืนบนโซฟา ยกรีโมทขึ้นเหนือหัว ช้าไปนะลูก จางอูยองไวกว่าครับ


“ก็ผมไม่เคยดูอ่า”


“ไม่เคยดูก็ดีแล้ว” ไม่พูดเปล่ายังปีนตามมาอีกแน่ะ ผมไพล่รีโมทไปไว้ข้างหลัง นิชคุณก็ยอมซะที่ไหน เห็นรีโมทเป็นทองคำฝังเพชรผสมโอเมก้าสามหรอไงครับ จะแย่งให้ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย เขาเอื้อมมือมาข้างหลังผม ตัวก็อยู่ข้างหน้าจะเอามือมาข้างหลังทำมายย ผมเบี่ยงหลบสุดตัว อาจารย์สอนส.ป.ช.ผมเขาก็นัวเนียกอดรัดฟัดจูบกันไป แล้วทำไมผมต้องมานัวเนียกับคุณฮยองแย่งรีโมทกันด้วยเนี่ย คิดแล้วขนลุกประหลาดๆ




“อ๊ะ... อ๊า.... อ่า.......”




โน๊ววว ไม่ใช่เสียงผมกับนิชคุณครับ เสียงทีวี ที่ผมมองไม่เห็นเพราะคุณฮยองยืนบังอยู่ ผมยืนพิงผนัง ข้างหน้าก็นิชคุณ ข้างซ้ายก็แขนนิชคุณ ข้างขวาก็แขนนิชคุณ ท่านี้จูบกูเลยมั้ยล่ะ ไปซ้ายไม่ได้ขวาไม่ได้ ผมไปข้างล่างแล้วกัน ผมมุดตัวลอดแขนนิชคุณที่อยู่ดีๆก็วิญญาณออกจากร่างไปซะอย่างนั้น แต่ยังไม่ทันจะได้มองเห็นอะไรหรอก นอกจากนางเอกโคตรบะลึ้มหึ่ม ทุกอย่างก็มืดสนิท วิญญาณโหดดวงไหนมันลอยเข้าสิงพี่แกฮะ ไม่พูดพร่ำทำเพลง จัดการตะครุบปิดตาผมเรียบร้อย ลามปามมาปิดปากอีกต่างหาก


“บอกให้ปิดไงเล่า ปิดซะ อูยอง”

เออ.. ปิด ปิด เมิงบอกให้ปิดทีวีแล้วมาปิดตาปิดปากตูทำไม ผมแซะแงะกัดถีบ จนปากเป็นอิสระ ไม่ใช่มันยอม แค่มันปล่อยมือมาทำศึกชิงรีโมท ใจร้ายอ่า จะแย่งรีโมทคนที่มองไม่เห็น เดี๋ยวด้งฟ้องครูส.ป.ช.เลย





“อื้ออ... อ๊า...”


เอ่อ ครูไม่ว่างแฮะ


“ฮยอง ปล่อยดิ่ คนจะดู” ผมใช้เสียงโวยวายเข้าช่วย เพราะแรงไม่มีพอจะสู้


“ไม่ให้ดู” คุณฮยองตะคอกสั่งเสียงแข็งชัดๆดังๆเต็มสองหู เรื่องไรมาสั่งวะ นึกว่าหล่อแล้วสั่งใครก็ได้หรอ ผมเริ่มอารมณ์เสีย อยากปิดตาปิดไป อยากดุก็ดุดิ่ ตัวเองดูได้แต่มาห้ามคนอื่นดูเนี่ยนะ


“ใจร้ายว่ะ” ผมพูดแค่นั้น  พี่แกถอนหายใจเฮือกก่อนจะลดมือลงจากหน้าผม ทำหน้าหงิกเป็นตูดลิงถือลูกท้อ


“ตามใจ อยากดู ก็ดูไป”


อ๊ะ... ทีงี้ล่ะพูดง่าย รู้งี้ไม่น่าเสียเวลาเถียงอยู่นาน แต่แม่มเปิดตามาโคตรได้จังหวะอ่ะ กำลังไคลแมกซ์พอดี ไอ้ผู้ชายมันจริงจังมาก ผมกลืนน้ำลายฝืดลงคอ มันเล่นกันจริงอ่ะเห้ย ไม่ใช้แสตนด์อินไม่ใช้สตันท์ เซ็นซ่งเซ็นเซอร์ก็ไม่คิดจะมี มัน.. มัน ฮืออ ไม่เห็นน่าดูเลย ผมมองหน้านิชคุณหนึ่งที พี่แกยังหน้าบึ้งไม่หาย ผมคว้าแขนเขา ยัดรีโมทใส่มือ แล้วปิดตาตัวเองไม่ต้องพึ่งวิญญาณโหดนิชคุณ





“ปิดให้หน่อย”


“ห๊ะ” มาห๊ะมาเห๊อะอะไรตอนนี้ ที่ได้ยินอ่ะถูกแล้ว เผื่อไม่เชื่อผมพูดอีกรอบก็ได้


“บอกว่า ปิดให้หน่อย”


“เอ๊า ไม่อยากดูแล้วหรอ” เขาถามเสียงกลั้วหัวเราะ หัวเราะอะไร มีอะไรน่าขำครับ ทำหน้าบึ้งต่อไปดิ่


“อื้อ ปิดเร็วๆดิ่”


เสียงหัวเราะยังดังมาให้ได้ยินเป็นระยะ ขำอะไรนักหนา ผมได้ยินเสียงเขากดรีโมทสองสามที ตามด้วยเสียงบ่นพึมพำถึงความเฮงซวยของรีโมท และเสียงวัตถุบางอย่างซึ่งก็คงเป็นรีโมทถูกเหวี่ยงลงกระทบพื้นกระเบื้องกระเด้งกระดอนก่อนจะนิ่งสนิท ผมแอบเหล่มองลอดซอกนิ้วตัวเอง โอเค ตอนนี้นิชคุณหยุดซีดีไม่ให้เล่นต่อได้แล้ว แต่ในความคิดผมการที่มันคาอยู่เป็นภาพนิ่งนี่มันทุเรศกว่าการเป็นภาพเคลื่อนไหวซะอีกนะ อีผู้หญิงนี่ก็อ้าปากซะกว้าง เมิงจะร้องอะไรนักหนา นิชคุณใช้ส้นเท้าแตะไอ้เครื่องเล่นชราภาพเบาๆพอให้เกิดเสียงดังคล้ายคนเตะปี๊บ สองคนที่กอดก่ายกันอยู่ก็ดับวูบหายไปจากจอทีวี  เขาใช้กำปั้นทุบเครื่องเล่นซีดีอีกหนึ่งที มันทำเสียงเหมือนสำลักอะไรสักอย่าง ก่อนจะขย้อนแผ่นบทเรียนส.ป.ช.ออกมาในที่สุด


“บอกแล้วว่าอย่าดู” เขาพูดพลางเอามือขยี้หัวผมจนมันยุ่งไปหมด แก้มผมเริ่มพองลมด้วยความหงุดหงิด นี่ตูเป็นคนหรือปลาปักเป้าวะเนี่ย ผมปัดมือเขาทิ้งด้วยความหมั่นไส้


นิชคุณยิ้มกว้างสะใจ ก่อนจะชูไอ้ซีดีนั่นโบกไปมาข้างหน้าผม





“วันหลัง ถ้าอยากได้ประสบการณ์ก็บอก จะได้สอนให้”


เขายกยิ้มมุมปากตอนที่หักแผ่นนั่นเป็นสองส่วนอย่างง่ายดายด้วยมือข้างเดียว ไม่ลืมจะยักคิ้วอีกหนึ่งทีก่อนจะหันหลังเดินจากไป ชิ.. นึกว่าเท่หรอ ตัวโตกว่าหน่อยทำเป็นกร่าง อย่าให้ถึงตาผมมั่งเหอะ ว่าแต่....
 
 
 
 
 
 

คุณฮยองบอกจะสอน.... สอนไรวะ??





















 
 
 
 
 
 
 Talk{};
 
เรื่องนี้เปลี่ยนตอนจบกลับไปกลับมาหลายรอบแล้ว จะให้จบยังไงดี หึๆๆ
ให้นังด้งได้ประสบการณ์ตรงไปเลยดีมั้ย?
สุดท้ายตัดสินใจได้เอาเบาๆละกันเพื่อเด็กและสตรีมีครรภ์ ให้เรื่องมันน่าร้ากกๆ(หรอ?)
แป้กมั้ยอะไรมั้ย ขออภัย ณ จุดนี้ เพราะคนแต่งแต่งไปน้ำตาร่วงไป เศร้า? ฮ่าๆๆ
อารมณ์แย่มาก เลยอยากทำอะไรให้อารมณ์ดีขึ้นบ้าง คลายเครียด
มันจะกลายเป็นฟิคไม่ฮา พารีดเดอร์เครียดแทนป่ะ - -"

ฮือออ ๆๆ T^T กอดด้งดีกว่า


ป.ล.เพลงไม่ตรงกับชื่อเรื่องสินะ ฮ่าๆ หาเพลงนั้นไม่เจอ เอาเพลงนี้ไปแทนละกันสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต

edit @ 30 Aug 2010 16:33:06 by LIMEs

Comment

Comment:

Tweet

เด็กจางเอ๋ยเด็กน้อย ประสบการณ์เจ้ายังด้อยเร่งศึกษา

อย่าเรียนภาคทฤษฏีเลยชักช้า รุ่นนี้หนารีบปฏิบัติจักเข้าใจ

กร๊ากกกกก มาเป็นกลอนเลยชั้น เด็กชายจาง อยากเรียน สปช. หรอลูก

มามะเด๋วเจ้สอนให้น้า *นิชคุณถีบ* แหมเด็กน่ารักแบบนี้ก็อยากให้เป็นเร็วๆนะ

55555555

#12 By YuMiTan (103.7.57.18|27.55.6.47) on 2012-05-07 15:19

5555 น่ารักมากๆๆเลยอ่ะไรท์เตอร์คะ!

ไม่เห็นแป๊กเลยอ่ะ

ยิ่งตอนจบ --กริ๊ด--

จะสอนให้

จะสอนให้

สั้นๆๆ แต่ได้ใจความมมมม

ตอนนหน้าขอรายละเอียดวิชานี้ด้วยนะคะไรท์เตอร์ คิๆๆ

#11 By LeeLaYa on 2012-03-17 22:58

555+ น่ารัก ด้งเอ๊ย เด็กหนอเด็ก อย่างที่พี่เค้าบอกนั่นแหละ ให้พี่เค้าสอนให้ ดีกว่าไปดูอะไรอย่างนั้นเยอะเลย confused smile

#10 By Joy (183.88.85.25) on 2012-02-12 02:17

5555 ไม่เครียดหรอกค่า น่ารักมากกว่า
ด้งดื้อได้น่ารักมาก ยังไงก็ไม่กล้าหือน้องคุณอยู่ดี
พอพี่ทำท่าโกรธหน่อยก็ยอมแล้ว อิอิ
น้องคุณก็นะ มีจะสอนให้ด้วยยยยย
>////////< เปิดช่องให้ไม่ได้เลยใช่มั้ยคนเนี้ย?

ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆ นะคะ
ว่าแต่นี่มันแผ่นซีดีของใคร? อิอิ

#9 By love-khunyoung (174.97.163.167) on 2011-10-24 11:30

จบหักมุมเลยอ่า ไรเตอร์อ่า

#8 By khontoo on 2010-10-27 01:26

โอ๊ยยยย ไรเตอร์คนนี้ไม่มีคำว่าแป้กอยู่แล้วจ้ะ !
ฉานะคะ ฮามากอ่ะ ชอบไอเครื่องเล่นซีดีชราอ่ะ
บรรยายฮาดี

เรื่องรวม ๆ มันก็น่ารักนะคะไรเตอร์
ชอบจ้า
พี่คุณแกมาได้จังหวะพอดี
นึกภาพตามพี่คุณทำตาโตใส่เด็ก ส่วนเด็กก็ยิ้มตาหยีตอบอย่างสำนึกผิด(ซักนิดก็ไม่มี - -'')
คือประเด็นของเรื่องทั้งหมดนี่เพราะชานใช่มะ 55555

#7 By Cloud World (61.90.96.167) on 2010-10-12 10:16

อูยอง นี่มันคุณแม่ชัดๆ 555555555555555
จะบ่นทุกอย่างที่อยุ่รอบๆตัวเลยใช่มั้ย
ว่าแต่ที่ไปเจอซีดีนั่น ของใครแว๊
สปช ซะด้วย (ชอบชื่อนี่จัง สปช. ไม่ได้ยินมานานละ ฮ่าๆ)
อิคนพี่แม่มม ก็นะ มาถูกเวลาตลอดอะ
น้องเค้าจะสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต ซะหน่อย
อูยองเด็กดื้ออะ ทำเป็นจะดู สุดท้ายก็ให้พี่คุณปิดให้ ><
(โคตรชอบฉากนี้เลยนะ นึกถึงหน้าอูยองแบบนั้น แล้วมัน กรี๊ดดดด น่าร้ากกก โมเอะๆๆๆ )
เออ ว่าแต่พี่คุณจะสอนอะไร ๆๆ ..ร้ายนักนะแกก

#6 By beriinz-kn3 on 2010-09-22 14:49

พี่คุณร้ายนะ

คิคิ

คิดไรอยู่บอกด้งมันบ้างเซ่

><
555

#5 By nnnn (203.131.211.157) on 2010-09-05 03:25

ชอบอ่ะ ชอบด้งน้อยชั้นจะได้ดุซีดีสปช แต่หลานมันดันมาเห้นซะก่อน 555+ นึกว่าหลานพี่จะทำตามกันซะแล้วเชียวไม่คิดเลยว่าจะแย่งกันอุตลุดแบบนี้ สงสัยจังเลย ซีดีใครอ่ะที่สองคนนี้แย่งของหลานพี่รึเปล่า สงสัย ทำไมไม่ให้ดุเด็กมันกำลังโตอยากรุ้อยากเห็นเป้นของธรรมดา สอนซะสิหลานรัก สอนน้องมัน จะได้มีประสบการณืสร้างเสริม555+
เออ.. ปิด ปิด เมิงบอกให้ปิดทีวีแล้วมาปิดตาปิดปากตูทำไม ผมแซะแงะกัดถีบ จนปากเป็นอิสระ ไม่ใช่มันยอม แค่มันปล่อยมือมาทำศึกชิงรีโมท ใจร้ายอ่า จะแย่งรีโมทคนที่มองไม่เห็น เดี๋ยวด้งฟ้องครูส.ป.ช.เลย

“อื้ออ... อ๊า...”

เอ่อ ครูไม่ว่างแฮะ
เข้ามาฮามุกอ่ะ ครูสอนคนอื่นอยุ่ เดี๋ยวหลานพี่สอนให้
นี่ห้อง 2pm หรือกองขยะหรือเนี่ยบรรยายซะ สงสารแม่บ้านที่นี่จังเลย ท่าทางจะไม่แก่ตายแน่ๆๆ ชอบฟิคนี้จังหลานป้าออกแนวกวนๆๆ ส่วนด้งนี่น่ารักที่สุด อยากดุแบบนี้ครั้งแรก ดีนะหลานมันมาเจอก่อน

#4 By kritjung (124.121.219.47) on 2010-08-31 21:31

5555555555555555555555555+
ช๊อบบบบบบบบบบบบบบบบ จางอูยองเรื่องนี้มัน "ไอ้เด็กตัวแสบ" ชัดๆอ่ะ อยากรู้อยากเห็นจนเจอดี

เอาจริงๆขำคนแต่งที่บรรยายตั้งแต่เริ่มต้นละ อูยองขี้บ่นจริง เตรียมเป็นแม่บ้านหรา แล้วบ่นทีนี่ได้ยินไปสามบ้านแปดบ้าน ฮ่าๆๆๆ

ไอ้เด็กดื้อ ชอบตอนมันยื้อๆรีโมทกันจริงๆมันน่ารักดีอ่ะ แล้วนึกภาพออกเลย มันเหมือนเด็กซนๆมากอ่ะ "ไม่ให้ๆๆๆ" งี้เลย อ้ากกกก *แพ้เด็ก* อิพี่คุณแม่ง เอ็งไม่ให้น้องดุ แต่ท่ายืนกั้นนี่ส่อมากกกกกกก ไอ้หล่ออออ คร่อมไว้เลยนะฟราย กุใจหายใจคว่ำแทนลูก แล้วตอนปิดตานี่ตลกอ๊ะ ขำจริงๆนะ

ตอนที่อูยองมันรู้ว่าสปช.มันคืออะไรแล้วเอารีโมทคืนให้พี่มันแล้วบอกว่า "ปิดให้หน่อย" เนี่ย น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก กุเป็นนิชคุณนะจะลากเข้าห้องณตอนนั้นเลย ฮือๆๆๆ ไอ้เด็กคนนี้มันน่ารังแกจริงๆ(?) อิพี่คุณๆไม่วายกวนประสาท หัวเราะน้องให้แก้มพองแก้มป่องใส่เลยนะแก! ได้แกล้งเด็กให้น่ารักใส่นี่คือกิจวัตรประจำวันของเอ็งสินะ-*- กุอิจฉา ไม่ใช่อะไร 5555+

"จะสอนให้"
"จะสอนให้"
"จะสอนให้"

"จะ สอน ให้ !!!!!!!"

สอนอะร๊ายยยยยยยยยย มึงจะสอนอะไรน้องงงง จะสอนสปช.ภาคปฏิบัติน่ะเหรอ ไอ้บ้า นึกหน้ากวนๆตอนมันพูดประโยคนี้ออกเลยอ่ะ ไอ้.@#%#$^^I*&%#@$@!!!!

ชอบอ่ะ สนุกดี คลายเครียดๆ
ขอบคุณนะค้า~

#3 By kumameaw on 2010-08-31 11:50

โอ๊ยยย..แป๊กอะไรกันคะ ไรท์เตอร์
สนุกมากๆ ต่างหาก อ่านไป ฮาไป ขำไป ทั้งเรื่อง...
ไรท์เตอร์ แต่งเรื่องแนวนี้ ได้เก่งจริงๆ ค่ะ ชอชมเลย
ชอบที่ ตัดจบแบบนี้ ด้วยนะคะ

ถึงจะแอบสงสัยเล็กน้อย ว่า พี่คุณ จะสอนสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต อะไร? ให้ด้ง มันก็เหอะ ....555

ชอบมากๆ และก็ขอบคุณมากๆ ด้วยค่ะ
แล้วจะแอบเข้ามาติดตามบ่อยๆ นะคะ ^^

#2 By Fleur (182.52.19.99) on 2010-08-30 23:47

ไม่แป๊กๆ เรื่องนี้น่ารักค่ะ พี่คุณจะ จะสอนกระด้งจริงๆ หรอ? บร้า เป็นพี่จะมาแกล้งน้องได้ไง แต่เรา...อยากดู!!!

ตอนที่ล้วงอะไรแววๆ เรานึกว่ากระด้งจะคีบเหรียญ เหม่ กำลังจะด่าว่างกได้อีก 5555

อ่านเรื่องนี้แล้วคิดถึงฟิคเรื่องแรกที่อ่านในบล็อกนี้ ให้อารมณ์คล้ายๆ กันค่ะ ฮานิดๆ หวานหน่อยๆ เหมาะกับคู่นี้ เค้าออกแนวน่ารัก

แล้วไรท์เตอร์อารมณ์ไม่ดีเรื่องอะไรอ่ะ เรื่องนกแดงไม่ทวิตหรอ

ขอบคุณมากนะคะ เป็นกำลังใจให้และรอเรื่องต่อๆ ไปนะคะ

#1 By YoochunMySunshine on 2010-08-30 21:20

Recommend